ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ

ΝΙΚΗΣ 5-7

ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ

10180 ΑΘΗΝΑ
TΗΛ.: 210-3332551/2
FAX: 210-3332559
e-mail : Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.

Αθήνα, 26 Μαΐου 2011

Ανακοίνωση σχετικά με επιστολή του Υπουργού Οικονομικών προς την Deutsche
Telekom για την περαιτέρω αποκρατικοποίηση του ΟΤΕ :

Ο Υπουργός Οικονομικών, Γιώργος Παπακωνσταντίνου, σε συνέχεια των
αποφάσεων του Υπουργικού Συμβουλίου για την περαιτέρω αποκρατικοποίηση
του ΟΤΕ, απέστειλε σήμερα επιστολή στην Διοίκηση της Deutsche Telekom, για την
εκκίνηση της διαδικασίας.

 

Λεωφ. Μεσογείων 119, T.K. 101 92 Αθήνα
Τηλ.: 210 6969903, 210 6969802, 210 6974732
Fax: 210 6969607
e-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε. | www.mindev.gov.gr

Πέμπτη, 26 Μαΐου 2011

Δελτίο Τύπου

«Να αλλάξουμε σήμερα με συναίνεση και όχι αύριο με φτώχεια και
απαξίωση»

Συνέντευξη
υπουργού
Περιφερειακής
Ανάπτυξης
&
Ανταγωνιστικότητας, κ. Μιχάλη Χρυσοχοϊδη στο Ρ/Σ Αθήνα 9.84,
στους δημοσιογράφους κ.κ. Καραγιάννη, Παππά

«Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε έτσι. Αδικούμε τη χώρα, αδικούμε
την πατρίδα μας και κυρίως αδικούμε τους πολίτες αυτής της
χώρας και κυριότερα αδικούμε το 40% των άνεργων νέων, αλλά
και το 60% που δουλεύει κάτω από συνθήκες τριτοκοσμικές.
Αυτή η χώρα, αυτή η οικονομία έτσι όπως στήθηκε, αυτό το
κράτος πρέπει να αλλάξουν. Και θα αλλάξουν. Δεν έχουμε καμία
αμφιβολία. Το θέμα είναι να αλλάξουν μέσα από συνθήκες
κοινωνικής συναίνεσης και κινητοποίησης και όχι κάτω από
βίαιες
συνθήκες
φτώχειας
και
περαιτέρω
απαξίωσης
των
περιουσιακών μας στοιχείων και της αξιοπρέπειας μας. Αυτό
είναι το κρίσιμο δίλλημα», δήλωσε ο υπουργός Περιφερειακής
Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας, κ. Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, σε
συνέντευξη που παραχώρησε σήμερα, 26.05.2011 στο ραδιοφωνικό
σταθμό Αθήνα 9.84.

Ο
κ.
Χρυσοχοΐδης
αναφέρθηκε
στην
ανάγκη
για
«από-
σοβιετοποίηση» του κράτους: «πέραν του όγκου του, εκείνο το
οποίο χαρακτηρίζει το κράτος είναι ότι είναι ένα πελατειακό
κράτος, το οποίο οποιοσδήποτε μπορούσε να πιέζει κατά καιρούς,
μπορούσε να εισπράττει, να αρμέγει το κράτος αυτό. Είτε
αυτοί ήταν πολύ πλούσιοι άνθρωποι, είτε ήταν προνομιούχες
ομάδες της πλουτοκρατίας και της επιχειρηματικότητας, είτε
ήταν εργαζόμενοι, είτε ήταν συναλλασσόμενοι προμηθευτές και
κατασκευαστές».

Αναφορικά με το Μνημόνιο ξεκαθάρισε ότι η κυβέρνηση δεν
υπηρετεί απλώς το μνημόνιο και ότι είναι λάθος όλη αυτή η
αντιμνημονιακή αναμέτρηση που αναπαράγεται. «Το μνημόνιο είναι
μια δανειακή σύμβαση. Αλλάζει, μετατρέπεται, επικαιροποιείται,
μειώνεται, αυξάνεται», είπε χαρακτηριστικά.

Και συνέχισε επιμένοντας στην ανάγκη να διαπραγματευόμαστε
για το μνημόνιο διαρκώς. Μάλιστα ανέφερε ως παράδειγμα το

ότι η Τρόικα, τελευταίες μέρες συζητά και με τον ίδιο και
με τον Υπουργό Οικονομικών, θέματα τα οποία δεν είχε υπόψη
της. «Γιατί λοιπόν δεν πρέπει να το διαπραγματευόμαστε; Τι
είναι το μνημόνιο; Ευαγγέλιο; Πρέπει να διαπραγματευόμαστε και
να επαναδιαπραγματευόμαστε διαρκώς το μνημόνιο προκειμένου
να βελτιώσουμε τους όρους υπό τους οποίους θα πάμε στο
μέλλον, δεν είναι τίποτα, μια σύμβαση είναι, κάθε τρίμηνο
επικαιροποιείται. Γιατί λοιπόν είναι τόσο φοβερό πράγμα να
λέει κανείς ότι πρέπει να επαναδιαπραγματευτούμε όρους του
μνημονίου;», ξεκαθαρίζοντας όμως ότι διαπραγμάτευση στο εθνικό
σχέδιο σωτηρίας της πατρίδας μας δεν μπορεί να γίνει.

Παράλληλα,
ο
υπουργός,
αναφερόμενος
στο
μεσοπρόθεσμο
πρόγραμμα, επισήμανε ότι τώρα θα μπούνε θέματα αναπτυξιακά
που δεν υπήρχαν καν στη σκέψη της Τρόικας ότι υπάρχουν. Όπως
τόνισε, «τους πείσαμε και τους είπαμε, κοιτάξτε, αυτή η
χώρα έχει μια πραγματική οικονομία, έχουμε 35% αύξηση στις
εξαγωγές, έχουμε 0,8%
αύξηση σε σχέση με το προηγούμενο
τρίμηνο στο ΑΕΠ, έχουμε σημάδια ανάκαμψης στο δεύτερο
τρίμηνο».

Σε σχέση με το ζήτημα της φορολογίας τόνισε ότι το Υπουργείο
κάνει μια μεγάλη προσπάθεια με τις εξαγωγές στις οποίες έδωσε
πάρα πολλά χρήματα και διαμορφώνει ένα νέο επιχειρηματικό
περιβάλλον που με την «Υπηρεσία Μίας Στάσης» και την άλλη
βδομάδα, με την ψήφιση του νομοσχεδίου για τις αδειοδοτήσεις.

Όπως ανέφερε οι φόροι προφανώς είναι αντίθετοι σ’ αυτή την
προσπάθεια. Αλλά ξεκαθάρισε ότι αυτό δεν σημαίνει ότι κάνει
κάποια κριτική. Σημαίνει αντίθετα ότι γίνεται μια προσπάθεια
να βρεθούν εναλλακτικές προτάσεις ώστε και οι φόροι που θα
μπούνε να είναι λίγο πιο ελαφρείς σε σχέση μ’ αυτό που μπορεί
να γίνει. «Εγώ λοιπόν δεν είμαι αυτός που θα πω, ξέρετε, ο
κύριος Παπακωνσταντίνου είναι ο «κακός» που βάζει φόρους και
εγώ είμαι ο καλός που υπερασπίζομαι την επιχειρηματικότητα.
Δεν είναι σοβαρά πράγματα αυτά», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της συνέντευξης:

Δημοσιογράφος: Καλή σας μέρα κ. Χρυσοχοϊδη

Μ. Χρυσοχοϊδης: Καλή σας μέρα.

Δημοσιογράφος: Οφείλουμε να σας ζητήσουμε συγγνώμη, αλλά εσείς
καταλαβαίνετε από την αγορά, διαφημίσεις ήταν αυτές.

Μ. Χρυσοχοϊδης: Σωστά.

Δημοσιογράφος: Κύριε υπουργέ, θα ήθελα να ξεκινήσουμε από αυτή
τη φράση του Πρωθυπουργού, ήσασταν μαζί του στο Παρίσι, στη
σύνοδο του ΟΟΣΑ, «αφήστε μας ήσυχους να δουλέψουμε» …

Μ. Χρυσοχοϊδης: Ναι. Υπάρχει, δυστυχώς, στο διεθνή τύπο
καθημερινά, αλλά και στη διεθνή πολιτική σκηνή, στα διεθνή
think tanks και παντού μία τάση να χρησιμοποιείται η Ελλάδα
ως το μαύρο πρόβατο ή το αντικείμενο μιας συζήτησης, η οποία
είναι απολύτως αδιέξοδη. Δηλαδή καθημερινά θα δεις ένα άρθρο
σε μία παγκόσμια εφημερίδα οικονομική, είναι γνωστές -δε θέλω
να πω ονόματα- που λέει ότι η Ελλάδα θα πτωχεύσει, η Ελλάδα θα
κάνει αναδιάρθρωση, η Ελλάδα θα κάνει επιμήκυνση..

Δημοσιογράφος: Ή, η Ελλάδα θα επιστρέψει στη δραχμή..

Μ. Χρυσοχοϊδης: Όλα αυτά λοιπόν, δημιουργούν μια κατάσταση,
η οποία δημιουργεί τον εξής φαύλο κύκλο: εργαζόμαστε εδώ
σκληρά και κανείς τελικά δεν πιστεύει έξω, ότι θα σωθούμε, οι
αγορές δηλαδή. Και στη συνέχεια αυτό το κλίμα μεταφέρεται και
μέσα και δημιουργεί αναστάτωση, δημιουργεί προβλήματα στην
κατανάλωση, στην αγορά, στην οικονομία, στο πολιτικό σύστημα,
στην κοινωνία και έτσι είμαστε σε μια διαρκή αποσταθεροποίηση.
Γι’ αυτό νομίζω ότι είναι σωστή αυτή η φράση.

Δημοσιογράφος: κε υπουργέ, μήπως έχουμε δώσει και εμείς
δείγματα, πάτημα για να μην μας πιστεύουν; Μήπως η αδράνεια,
ολιγωρία πολλές φορές σε τομείς ζωτικούς που θα έπρεπε να
γίνουν μεταρρυθμίσεις, ανεξαρτήτως του μνημονίου, δεν έχουμε
τα αποτελέσματα που θα έπρεπε να έχουμε;

Μ. Χρυσοχοϊδης: Η απάντησή μου είναι διπλή. Η πρώτη είναι ότι
η κυβέρνηση αυτή είχε το θάρρος και την τόλμη και ταυτόχρονα
βρέθηκε στην ανάγκη να πάρει αιματηρά μέτρα σε βάρος των
συνταξιούχων, των μισθωτών, προκειμένου να μειωθούν οι
δαπάνες. Λέω τα αρχικά μέτρα. Όμως δεν υπηρετούμε απλώς το
μνημόνιο και είναι λάθος αυτό, όλη αυτή η αντιμνημονιακή
αναμέτρηση αν θέλετε, δεν λέω αν είναι σωστό ή λάθος το
μνημόνιο. Το μνημόνιο είναι μια δανειακή σύμβαση. Αλλάζει,
μετατρέπεται, επικαιροποιείται, μειώνεται, αυξάνεται. Αλλού
είναι το πρόβλημα. Ότι εμείς στη συνέχεια ουσιαστικά έχουμε
αναλάβει ένα σχέδιο για τη σωτηρία της χώρας. Και την έξοδό
της ξανά στις αγορές και τη δημιουργία ενός νέου, σύγχρονου
οικονομικού περιβάλλοντος. Εκεί λοιπόν υπάρχει ένα εθνικό
σχέδιο, το οποίο υλοποιείται. Εκεί διαπιστώσαμε, κυρία
Καραγιάννη, ότι ουσιαστικά πρέπει να αλλάξουμε όλο αυτό που
φτιάξαμε, όλο, είναι κάτι υπερβολή αυτό που λέω, αλλά εν πάση
περιπτώσει, μια σειρά από ζητήματα.

Δημοσιογράφος: Ένα τμήμα.

Μ. Χρυσοχοϊδης: Ζητήματα που οικοδομήθηκαν τα προηγούμενα
χρόνια, μεταπολιτευτικά, εδώ και 37 χρόνια, πρέπει να
αλλάξουν. Και αυτό που πρέπει να αλλάξει πρωτίστως είναι ένα
κράτος το οποίο πέραν του όγκου του, αυτό είναι το λιγότερο,
εκείνο το οποίο χαρακτηρίζει το κράτος είναι ότι είναι ένα
πελατειακό κράτος, στο οποίο όποιος μπορούσε να πιέζει κατά
καιρούς, μπορούσε να εισπράττει, να αρμέγει το κράτος αυτό,
είτε αυτοί ήταν πολύ πλούσιοι άνθρωποι, είτε ήταν προνομιούχες
ομάδες της πλουτοκρατίας και της επιχειρηματικότητας, είτε
ήταν εργαζόμενοι, είτε ήταν συναλλασσόμενοι προμηθευτές
και κατασκευαστές, γενικά όλοι είχαν αναφορά το κράτος, το
οποίο έγινε ένα πελατειακό κράτος που είχε σαν στόχο την
προσοδοθηρία. Δηλαδή κάναμε μια οικονομία προσοδοθηρική,
δηλαδή ουσιαστικά να αρμέγουν όλοι και να εισπράττουν από το
κράτος και χάσαμε την παραγωγή, χάσαμε τη δημιουργικότητα,
χάσαμε τις εξαγωγές και εν τέλει χάσαμε τις αξίες μας.

Δημοσιογράφος: κε υπουργέ, επειδή μιλάμε με ένα πολιτικό
στέλεχος που έχει χιλιόμετρα στον πολιτικό στίβο και από
διάφορες θέσεις, διερωτώμαι, πώς διαβάζετε, πως ακούτε όλη
αυτήν την επιχειρηματολογία που λέει ότι στις πολύ βαθιές
αλλαγές που έπρεπε να γίνουν και σε αυτές που πρέπει να
γίνουν, το πολιτικό προσωπικό της χώρας δεν είναι σε θέση να
το τελειώσει να το προχωρήσει αυτό;

Μ. Χρυσοχοϊδης: Αυτό είναι πολύ απαισιόδοξο και απογοητευτικό
για την ίδια την πολιτική και πρωτίστως για τη χώρα και την
ελληνική κοινωνία, αν συμβαίνει κάτι τέτοιο. Ωστόσο, εγώ
πιστεύω ότι υπάρχουν δυνάμεις που μπορούν να πάνε τη χώρα
μπροστά. Πρέπει να κάνουμε, είμαστε όλοι μια γενιά ή 2 –
3 γενιές που μεγαλώσαμε και έχουμε μια διαδρομή, όχι ως
πολιτικοί, ως πολίτες, σε αυτό το οικοδόμημα που φτιάχτηκε.
Λοιπόν, πολλά από αυτά, δεν χρειάζεται να υπάρχουν. Και δεν
χρειάζεται να υπάρχουν διότι βλάπτουν τους πολίτες, βλάπτουν
την οικονομία της χώρας, βλάπτουν την κοινωνική δικαιοσύνη,
βλάπτουν την ισονομία, την ελευθερία, τη δημοκρατία. Οπότε,
πρέπει να τελειώνουμε με αυτά. Γι’ αυτό είπα τις προάλλες,
όχι με την έννοια του μεγάλου κράτους, αλλά με την έννοια του
πελατειακού κράτους, είπα για αποσοβιετοποίηση που χρειάζεται
σήμερα η Ελλάδα.

Δημοσιογράφος: κ. υπουργέ, καλημέρα και από εμένα.

Μ. Χρυσοχοϊδης: Καλημέρα

Δημοσιογράφος: Ήσασταν χθες στο Παρίσι στη σύνοδο του ΟΟΣΑ και
θα έχετε και πρόσφατες εικόνες από την Ευρώπη, θα ήθελα να σας

ρωτήσω αυτό που είπε χθες η Ελληνίδα επίτροπος, η κ. Δαμανάκη,
ή παίρνουμε μέτρα που λένε οι δανειστές ή γυρίζουμε στη
δραχμή. Και το είπε και με άλλο τρόπο εμφατικά ο Πρωθυπουργός
έξω από το Προεδρικό μέγαρο, δηλαδή θα παραμένουμε στο σκληρό
πυρήνα της ευρωζώνης και αυτή είναι απόφαση της Κυβέρνησης. Θα
ήθελα να σας ρωτήσω, είναι τόσο δραματικά τα πράγματα; Αυτή
την αίσθηση έχει η Κυβέρνηση με τις συνομιλίες που έκανε έξω;
Αυτό είναι το δίλλημα δηλαδή;

Μ. Χρυσοχοϊδης: Κοιτάξτε, δεν χρειάζεται να έχει συνομιλίες
έξω κ. Παππά. Απλώς τα προβλήματα είναι εδώ, μπροστά μας και
εννοώ ότι έχουμε να κάνουμε με τα εξής δεδομένα. Αυτό που
είπε η κα. Δαμανάκη έχει δύο αναγνώσεις. Η μια ανάγνωση είναι
ότι πρέπει να προχωρήσουμε γρήγορα στις μεγάλες διαρθρωτικές
αλλαγές, αλλαγές που χρειάζεται η χώρα. Το είπα και εγώ
προηγουμένως, δεν χρειάζεται να το πει η κα. Δαμανάκη. Το ότι
το τονίζει εμφατικά είναι θετικό.

Δημοσιογράφος: Έχει και λίγο δίλλημα. Είναι διλληματικό το
περιεχόμενο.

Μ. Χρυσοχοϊδης: Ναι. Θέλω να πω ότι ορθώς τίθεται το ζήτημα
της κατεπείγουσας αλλαγής των οικονομικών δομών της χώρας.
Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε έτσι. Αδικούμε τη χώρα, αδικούμε
την πατρίδα μας και κυρίως αδικούμε τους πολίτες αυτής της
χώρας και κυριότερα αδικούμε το 40% των άνεργων νέων, αλλά
και το 60% που δουλεύει κάτω από συνθήκες τριτοκοσμικές και
δεν μας τιμούν. Αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί. Αυτή η χώρα,
αυτή η οικονομία έτσι όπως στήθηκε, αυτό το κράτος πρέπει να
αλλάξουν. Και θα αλλάξουν. Δεν έχουμε καμία αμφιβολία. Το θέμα
είναι να αλλάξουν μέσα από συνθήκες μιας κοινωνικής συναίνεσης
και κινητοποίησης και όχι κάτω από βίαιες συνθήκες φτώχειας
και περαιτέρω απαξίωσης των περιουσιακών μας στοιχείων και
της αξιοπρέπειας μας. Αυτό είναι το κρίσιμο δίλλημα. Και όχι
αν θα βγούμε ή αν θα μπούμε στο ευρώ. Κακώς στη συνέχεια
τίθενται αυτά τα διλλήματα. Τέτοιο θέμα δεν υφίσταται. Δεν
υφίσταται ούτε από την ευρωπαϊκή σύμβαση, ούτε από τη σύμβαση
του ευρώ, από πουθενά δεν προβλέπονται όλα αυτά. Ωστόσο,
αν εμείς βάζουμε στον εαυτό μας τέτοια διλλήματα, υποθέτω
είναι πολιτικό το δίλλημα, και όχι πραγματικό. Άρα λοιπόν, το
κεντρικό δίλλημα είναι: ή θα αλλάξουμε ή θα βουλιάξουμε. Ή θα
αλλάξουμε τώρα που θα μπορούμε και έχουμε ακόμη δυνατότητες
και δυνάμεις κοινωνικές, οικονομικές, έχει πλούτο η χώρα
και θα γίνουμε καλύτεροι, ή θα αλλάξουμε κάτω από καθεστώς
φτώχειας και τότε δυστυχώς θα έχουμε πάρα πολλά θύματα.

Δημοσιογράφος: κ. υπουργέ, πως παρακολουθείτε τη συζήτηση που
γίνεται για το ενδεχόμενο να μπει μια μορφή διλλήματος στην
ελληνική κοινωνία πια, με το περιεχόμενο ενός δημοψηφίσματος;

Μ. Χρυσοχοϊδης: Δεν το ξέρω. Δεν το γνωρίζω… δεν έχω υπόψη
μου κάτι τέτοιο. Άκουσα μια πρόταση για δημοψήφισμα. Δεν το
γνωρίζω. Αυτό που γνωρίζω και για το οποίο ως πολιτικός απαντώ
αυτή τη στιγμή είναι, ότι εγώ προσωπικά το είπα και προχθές
στο υπουργικό συμβούλιο και η κυβέρνηση μας και είμαστε
αποφασισμένοι να αλλάξουμε τα πράγματα σε αυτή τη χώρα. Και να
τα πάμε πιο μπροστά, πιο προοδευτικά, πιο δίκαια και κυρίως με
έναν τρόπο που θα απελευθερωθούν δυνάμεις. Αυτή η χώρα έχει
αυτή τη στιγμή εγκλωβισμένες πολλές δυνάμεις. Και κυρίως 1 εκ.
καλά μορφωμένους νέους που δεν έχει καμιά χώρα στην Ευρώπη,
κοιτάξτε λίγο τα στατιστικά στοιχεία και θα δείτε ότι δεν
υπάρχει σε καμία χώρα τόσο υψηλού επιπέδου ανθρώπινο δυναμικό.

Δημοσιογράφος: Κύριε Υπουργέ, βλέπουμε ότι αυτή τη στιγμή
μπαίνει περίπου ένα δραματικό δίλημμα, και από την Κυβέρνηση
και όπως το έθεσε και η κα Δαμανάκη, εν τούτοις πριν από
είκοσι μέρες νομίζω εσείς από τη Θεσσαλονίκη είχατε μιλήσει
ίσως και για επαναδιαπραγμάτευση όρων του μνημονίου. Θα ήθελα
να ρωτήσω, τι άλλαξε μέσα σ’ αυτό το διάστημα τόσο δραματικά;

Μ. Χρυσοχοϊδης: Το λέω και σήμερα ,αν θέλετε, πάλι, πρέπει να
διαπραγματευόμαστε για το μνημόνιο διαρκώς, για παράδειγμα
να σας πω ότι η Τρόικα τις τελευταίες ημέρες συζητά και
μαζί μου και με τον Υπουργό Οικονομικών, συζητά θέματα τα
οποία δεν είχαν υπόψη τους, γιατί λοιπόν δεν πρέπει να
το διαπραγματευόμαστε; Τι είναι το μνημόνιο; Ευαγγέλιο;
Μισό λεπτό, γι’ αυτό γίνεται μία σύγχυση και θέλω να
το ξεκαθαρίσω. Ναι, πρέπει να διαπραγματευόμαστε και να
επαναδιαπραγματευόμαστε
διαρκώς
το
μνημόνιο
προκειμένου
να βελτιώσουμε τους όρους υπό τους οποίους θα πάμε στο
μέλλον, δεν είναι τίποτα, μια σύμβαση είναι, κάθε τρίμηνο
επικαιροποιείται, γιατί λοιπόν είναι τόσο φοβερό πράγμα
να λέει κανείς ότι πρέπει να επαναδιαπραγματευτούμε όρους
του μνημονίου; Τώρα λοιπόν θα μπούνε στο μνημόνιο θέματα
αναπτυξιακά που δεν υπήρχαν καν στη σκέψη της Τρόικας ότι
υπάρχουν. Τους πείσαμε και τους είπαμε, κοιτάξτε, αυτή η
χώρα έχει μια πραγματική οικονομία, έχουμε 35% αύξηση στις
εξαγωγές, έχουμε 0,8% αύξηση σε σχέση με το προηγούμενο
τρίμηνο στο ΑΕΠ, έχουμε σημάδια ανάκαμψης στο δεύτερο τρίμηνο,
επίσης. Λοιπόν αυτά δεν υπάρχουν; Χτυπάμε όλη μέρα την
πραγματική οικονομία; Άρα λοιπόν, είναι μία παρεξήγηση αυτό
και επαναλαμβάνω και πάλι –ναι- η διαπραγμάτευση πρέπει να
γίνεται διαρκώς, όχι όμως διαπραγμάτευση –με συγχωρείτε-
στο εθνικό σχέδιο σωτηρίας της πατρίδας μας. Είναι άλλο το
ένα θέμα κι άλλο το άλλο. Το στρατηγικό ζήτημα είναι αυτό
που θέσατε προηγουμένως, στην προηγούμενη ερώτησή σας. Το
πρακτικό ζήτημα κάθε φορά είναι η διαπραγμάτευση και οι
διαπραγματεύσεις για το μνημόνιο.

Δημοσιογράφος:
Κύριε
υπουργέ,
είστε
ο
πλέον
αρμόδιος
να απαντήσετε σ’ όλη αυτήν την επιχειρηματολογία που
αναπτύσσεται,
ότι
το
Μεσοπρόθεσμο
Πρόγραμμα
το
οποίο
συζητήσατε στο Υπουργικό Συμβούλιο, ουσιαστικά συνθλίβει κάθε
προσπάθεια ανάπτυξης. Εσείς είστε ο Υπουργός Ανάπτυξης…

Δημοσιογράφος: Κι όχι μόνο, είχατε και ενστάσεις όσον αφορά το
θέμα των φόρων…

Μ. Χρυσοχοϊδης: Δεν είναι ενστάσεις, είναι δικαιολογημένες, αν
θέλετε, αντιρρήσεις σε μία σειρά από πράγματα, αλλά δεν είμαι
εγώ αυτός που θα πω. Ξέρετε, ο συνάδελφός μου Υπουργός, ο κ.
Παπακωνσταντίνου, θα βάλει φόρους και εγώ είμαι ο καλός. Δεν
είναι σοβαρά πράγματα αυτά. Δεν είναι κριτική προς το πρέπει
να βρούμε, η δική μου η αγωνία είναι βλέποντας την πραγματική
οικονομία – και θυμηθείτε το αυτό – να δίνει τη δική της μάχη
και θυμηθείτε το, επαναλαμβάνω, ότι σε λίγο θα ξεχωρίσει
εντελώς η πραγματική οικονομία απ’ ό, τι συμβαίνει γύρω – γύρω
και οι άνθρωποι που παλεύουν θα αυξήσουν ακόμη περισσότερο την
προσπάθειά τους και τη δουλειά τους, ε, είναι προφανές ότι
έχω αγωνία να μπορέσω να ενισχύσω αυτή την προσπάθεια. Κάνω
μια μεγάλη προσπάθεια με τις εξαγωγές στις οποίες δώσαμε πάρα
πολλά χρήματα και διαμορφώνουμε ένα νέο περιβάλλον, το νέο
επιχειρηματικό περιβάλλον που διαμορφώθηκε με την «Υπηρεσία
Μίας Στάσης» και τώρα, την άλλη βδομάδα, που συζητάμε τις
επιδοτήσεις στη Βουλή, θέλω να πω, δημιουργούμε μ’ ένα σχέδιο,
ένα νέο φιλικό επιχειρηματικό περιβάλλον στη χώρα. Οι φόροι
προφανώς είναι αντίθετοι σ’ αυτό. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι
εγώ κάνω κάποια κριτική. Σημαίνει ότι κάνουμε μια προσπάθεια
να βρούμε εναλλακτικές προτάσεις ώστε και οι φόροι που θα
μπούνε να είναι λίγο πιο ελαφρείς σε σχέση μ’ αυτό που μπορεί
να γίνει, κάνουμε μια προσπάθεια μέσα από τη συζήτηση να
βρούμε τρόπους. Εγώ λοιπόν δεν είμαι αυτός που θα πω, ξέρετε,
ο κ. Παπακωνσταντίνου είναι ο κακός που βάζει φόρους και εγώ
είμαι ο καλός που υπερασπίζομαι την επιχειρηματικότητα, δεν
είναι σοβαρά πράγματα αυτά. Άρα λοιπόν μην εκλάβει κανείς ότι
γίνεται μια συζήτηση αυτή τη στιγμή στο Υπουργικό Συμβούλιο
και κάποιοι κάνουν τους καλούς, εγώ κάνω τον καλό και τους
κακούς. Για όνομα του Θεού.

Δημοσιογράφος: Κύριε Υπουργέ, είναι έτσι όπως το λέτε αυτό,
πέραν αυτού όμως υπάρχουν λάθη εκτίμησης στο οικονομικό
επιτελείο, δηλαδή, ο κ. Παπακωνσταντίνου βγήκε και είπε ότι
δεν υπολόγισε την ύφεση. Υπάρχουν λάθη όσον αφορά τα έσοδα και
τη φοροδιαφυγή…

Δημοσιογράφος: ή ότι το 2012 θα είμαστε έτοιμοι να προσφύγουμε
στις αγορές

Μ.Χρυσοχοϊδης: Κοιτάξτε να δείτε, έχετε δίκιο, άλλωστε την
ίδια δουλειά κάνει ο κύριος Παπακωνσταντίνου ως αυτοκριτική
– δεν ξέρω ποιος θα ήθελε να είναι στη θέση του, εν πάση
περιπτώσει – αυτό που έχει σημασία είναι το εξής, ότι αυτή
τη στιγμή κυβερνάμε τη χώρα κάτω από μια έκτακτη συνθήκη. Το
ερώτημα είναι, το κεντρικό ερώτημα είναι, πέρα από τις επί
μέρους αστοχίες, γιατί αστοχίες υπάρχουν, έτσι όπως είπατε κι
εσείς και συμφωνώ κι εγώ, αστοχίες υπάρχουν, αν υπηρετούμε
ένα εθνικό σχέδιο εξόδου από την κρίση κι αν δίνουμε στους
ανθρώπους ελπίδα. Ότι κάποια στιγμή θα βγούμε από αυτή την
υπόθεση, του χρόνου, όπως ανακοίνωσε ο ΟΟΣΑ θα έχουμε θετικό
πρόσημο στην ανάπτυξη, όλου του χρόνου, 0,6%

Δημοσιογράφος: Κύριε Υπουργέ, το πιστεύετε αυτό;

Μ. Χρυσοχοϊδης: Άρα λοιπόν – με συγχωρείτε – αυτό το οποίο
πρέπει να απαντήσουμε εμείς στους πολίτες είναι αν υπάρχει
έξοδος από αυτή την κρίση ή πάμε σ’ έναν αργό θάνατο, όπως
άκουσα μια διαφήμιση που κάνετε για το σταθμό σας «πώς θα
σταθώ απέναντι στην ελεγχόμενη πτώχευση», για παράδειγμα; Εγώ
λοιπόν πιστεύω ότι υπάρχουν δυνάμεις πολιτικές.

Δημοσιογράφος: Είναι ερωτήματα, ξέρετε…

Μ. Χρυσοχοϊδης: Στον τόπο αυτό που θα βγάλουν τον τόπο από την
κρίση και θα ξαναοδηγήσουμε την Ελλάδα στην ανάπτυξη με μια
διαφορά όμως, ότι θα πάμε σ’ ένα καινούργιο κράτος και σ’ ένα
νέο μοντέλο ανάπτυξης.

Δημοσιογράφος: Ξέρετε, αυτά τα οποία ακούσατε προηγουμένως
είναι
ερωτήματα
ακροατών
που
τα
διατυπώνουν
με
το
ονοματεπώνυμό τους. Κύριε Υπουργέ, ήταν πολύ μεγάλη η χαρά μας
που συνομιλήσαμε μαζί σας.

Μ. Χρυσοχοϊδης: Ευχαριστώ πολύ. Να είστε καλά.

 
Πέμπτη, 26 Μαΐου 2011
Γιώργος Παπανδρέου: Η Ελλάδα και θα σωθεί και θα αλλάξει


«Μην αδικούμε τις θυσίες του Ελληνικού λαού. Να σταματήσει αυτή η αυτομαστίγωση και η ισοπέδωση των πάντων, που απειλεί και την ίδια την προσπάθεια της πατρίδας μας να ανακτήσει την αξιοπιστία της, υπονομεύοντάς την και στα μάτια μας, και στα μάτια άλλων διεθνώς.» είπε μιλώντας στη Γενική Συνέλευση του ΣΕΒ στις 24 Μαΐου ο πρωθυπουργός και πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Γιώργος Παπανδρέου. Διαβάστε την ομιλία.
Τα επόμενα βήματα

Το Μεσοπρόθεσμο Δημοσιονομικό Πλαίσιο που εγκρίθηκε τη Δευτέρα, 23 Μαΐου από το Υπουργικό Συμβούλιο, συνόψισε τις μεγάλες αλλαγές που ήδη έλαβαν χώρα στο κράτος και την οικονομία: Ανεξάρτητη Στατιστική Αρχή και μεταρρύθμιση στο δημοσιονομικό πλαίσιο για έλεγχο και λογοδοσία στις δημόσιες δαπάνες, μεταρρύθμιση ασφαλιστικού και αγοράς εργασίας, παρακολούθηση και έλεγχος στη δαπάνη φαρμάκου, έλεγχος δαπανών στην υγεία και συγχωνεύσεις νοσοκομείων, μεταρρύθμιση στο φορολογικό σύστημα, Καλλικράτης, διαύγεια για διαφάνεια σε όλες τις αποφάσεις της δημόσιας διοίκησης, τομές στην εκπαίδευση και συγχωνεύσεις σχολείων, ίδρυση επιχείρησης σε 1 ημέρα και one-stop-shop, fast track για μεγάλες επενδύσεις, άνοιγμα κλειστών επαγγελμάτων (περισσότερα από 150 επαγγέλματα), αναδιοργάνωση ΟΣΕ και αστικών συγκοινωνιών, άρση του καμποτάζ. Έθεσε επίσης τις άμεσες προτεραιότητες και τους στόχους για το 2011 καθώς και για την περίοδο 2012-2015, με κύρια βήματα τις αποκρατικοποιήσεις και την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας. Διαβάστε τα κύρια σημεία του Πλαισίου.
Μετανάστευση και πολιτισμική διαφορά: Γρίφος για την Ελλάδα, πρόκληση για τη σοσιαλδημοκρατία;

Με αφορμή τα πρόσφατα γεγονότα στο κέντρο της Αθήνας, από την Υπατία έως τη Βικτώρια, ο καθηγητής Ηλίας Μόσιαλος, βουλευτής και πρόεδρος του ΙΣΤΑΜΕ-Α. Παπανδρέου, πραγματεύεται το φλέγον ζήτημα της πολυπολιτισμικότητας. Σε πρόσφατο άρθρο του αντιμετωπίζει τα κανονιστικά ζητήματα που συνδέονται με την πολυπολιτισμικότητα, εξετάζει σχετικές πρακτικές ευρωπαϊκών χωρών και επιχειρεί να ορίσει τα όριά της με βάση τα ανθρώπινα δικαιώματα των μεταναστών και την πολιτισμική παράδοση των χωρών υποδοχής. Διαβάστε το άρθρο.
«Οι συλλογικότητες σήμερα». Μια εκδήλωση του Ινστιτούτου Επιμόρφωσης

Το Ινστιτούτο Επιμόρφωσης του ΠΑΣΟΚ διοργανώνει την Πέμπτη 26 Μαΐου, στις 6.30 μ.μ., στα κεντρικά γραφεία του Κινήματος (Ιπποκράτους 22), εκδήλωση με θέμα: «Οι συλλογικότητες σήμερα. Οι εμπειρίες από τη Μεταπολίτευση». Ομιλητές της εκδήλωσης θα είναι οι Νίκος Αλιβιζάτος, Καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου Πανεπιστημίου Αθηνών, Πέτρος Ευθυμίου, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ και Πρόεδρος ΟΑΣΕ, Ηλίας Νικολακόπουλος, Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών. Θα ακολουθήσει διάλογος.
 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ

ΝΙΚΗΣ 5-7

ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ

10180 ΑΘΗΝΑ
TΗΛ.: 210-3332551/2
FAX: 210-3332559
e-mail : Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.

Αθήνα, 27 Μαΐου 2011

ΟΜΙΛΙΑ

ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ

ΦΙΛΙΠΠΟΥ ΣΑΧΙΝΙΔΗ

ΣΤΗΝ ΕΙΔΙΚΗ ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΗΣ ΟΛΟΜΕΛΕΙΑΣ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ

Συζήτηση και λήψη απόφασης σύμφωνα με το άρθρο 44 του Κ.τ.Β. επί της

προτάσεως του Προέδρου της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Συνασπισμού

Ριζοσπαστικής Αριστεράς, Αλέξη Τσίπρα, για τη σύσταση επιτροπής «για το εθνικό

θέμα του δημόσιου χρέους».

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ακούγοντας τον Πρόεδρο της Κοινοβουλευτικής

Ομάδος του ΣΥΡΙΖΑ, τον κ. Τσίπρα, διέγνωσα μία κρίση υπευθυνότητας και θέλω

να τον συγχαρώ γι’ αυτήν του τη στάση. Διότι πρώτη φορά ακούω τον κ. Τσίπρα να

ανησυχεί για το μέλλον και την προοπτική του ελληνικού τραπεζικού συστήματος

και να μας εγκαλεί γιατί εμείς δεν κάνουμε τα πρέποντα.

Όμως, εάν κάτι μπορώ να ανακαλέσω στη μνήμη μου από την πρόσφατη στάση

των στελεχών του κόμματός του, είναι ότι με τις δημόσιες τοποθετήσεις τους

καλλιεργούν, εάν δεν δημιουργούν, ανησυχίες στο καταθετικό κοινό, με προτάσεις

για στάση πληρωμών, για έξοδο από το ευρώ, αδιαφορώντας, όταν καταθέτουν

αυτές τις προτάσεις, για το ποιες μπορεί να είναι οι συνέπειες και για το τραπεζικό

σύστημα, αλλά και για την ίδια την χώρα και την πορεία της.

Η Κυβέρνηση, κύριε Τσίπρα δεν χαμογελά σε κανέναν. Στέκεται στο ύψος των

ιστορικών της ευθυνών, όπως και ο καθένας από εμάς, όταν τοποθετείται δημόσια.

Πέρυσι το Μάιο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όταν συζητούσαμε για τη δανειακή

σύμβαση των 110 δισεκατομμυρίων, είχα χαρακτηρίσει ιστορικές τις στιγμές που

ζούσαμε. Είχα πει ότι κάποια στιγμή ο καθένας από τους τριακόσιους που είναι

μέσα στη Βουλή θα κληθεί να απαντήσει στο ερώτημα ποια στάση τήρησε και

τι υποστήριξε σε αυτές τις κρίσιμες και καθοριστικές για τη μελλοντική πορεία

της χώρας και των πολιτών. Κάθε ημέρα τους τελευταίους μήνες εκτιμώ ότι τα

μέλη του Ελληνικού Κοινοβουλίου συνομιλούν με την ιστορία, γιατί το μέγεθος

των προβλημάτων της χώρας είναι πρωτόγνωρο και η ορθή ή μη αντιμετώπισή

τους θα καθορίσει πού θα βρεθεί η χώρα μας στο μέλλον. Θεωρώ ότι όλοι έχουμε

συναίσθηση της σημερινής πραγματικότητας και με αυξημένη αίσθηση της ευθύνης

που μας αντιστοιχεί, τοποθετούμαστε σε αυτήν την Αίθουσα.

Παρακολούθησα με προσοχή τον Πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ και θέλω, πριν τοποθετηθώ,

να πω ότι θεωρώ πάρα πολύ χρήσιμες τις συζητήσεις που αφορούν τα δημόσια

οικονομικά της χώρας. Όχι από προσωπικό ενδιαφέρον, διότι είναι το αντικείμενο

με το οποίο ασχολήθηκα στη ζωή μου, ως οικονομολόγος, αλλά γιατί παρέχουν την

ευκαιρία για μία αξιολόγηση, για έναν απολογισμό. Τις θεωρώ χρήσιμες, γιατί μας

επιτρέπουν να καταγράψουμε την τρέχουσα κατάσταση, αλλά και τις απόψεις που

διατυπώνονται για το πώς θα αντιμετωπίσουμε τα προβλήματά μας και τι πρέπει να

γίνει, για να ελέγξουμε την πορεία του χρέους, για να βάλουμε σε τάξη τα

δημοσιονομικά. Όμως, η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ, όπως κατατίθεται, δεν αποσκοπεί σ'

αυτήν την υποχρέωση που έχουμε απέναντι σε όλους τους Έλληνες πολίτες. Να

περιγράψουμε ή να καταγράψουμε δηλαδή τι συμβαίνει και να δούμε ο καθένας,

με βάση τις δικές του αξιακές αφετηρίες, ποιες είναι οι προτάσεις που καταθέτει

προς αξιολόγηση εδώ στην Αίθουσα και απέναντι σε όλους τους Έλληνες πολίτες

και μετά να αξιολογήσουν οι Έλληνες πολίτες τι ακριβώς λέει καθένας από εμάς. Ο

ΣΥΡΙΖΑ, όπως αντιλαμβάνομαι από τις δημόσιες τοποθετήσεις των στελεχών του,

έχει πάρει έναν άλλο δρόμο που λέει το εξής: «εμείς θεωρούμε πως αυτό το χρέος

δεν είναι χρέος όλων των Ελλήνων πολιτών, αλλά κάποιων επιτήδειων, οι οποίοι

υφάρπαξαν για ίδιον όφελος το προϊόν του δανεισμού». Άρα, αντί να καταθέσουν

σ' αυτή την Αίθουσα προτάσεις για το πώς θα βάλουμε σε τάξη τα δημόσια

οικονομικά, αντί να καταθέσουν προτάσεις για το πώς θα αντιμετωπίσουμε την

κρίση χρέους με την οποία βρισκόμαστε αντιμέτωποι, κλείνουν το μάτι στους

πολίτες και λένε «ελάτε να αναζητήσουμε ποιοι οφείλουν αυτό το χρέος και να

στείλουμε σε αυτούς το λογαριασμό». Είναι η λογική του «τζαμπατζή». Όσο η χώρα

δανειζόταν εύκολα και χρηματοδοτούσε τα ελλείμματά της, δεν άκουσα ποτέ

κάποιον από τον ΣΥΡΙΖΑ ή από οποιονδήποτε άλλο χώρο να λέει: «Μα, καλά, είναι

δυνατόν να συνεχίζουμε να έχουμε συνέχεια ελλείμματα;». Δεν διαμαρτυρόταν

κανείς.

Αναρωτήθηκε ποτέ κανείς, όχι μόνο από τον ΣΥΡΙΖΑ –διότι θέλω να κάνω

αυτοκριτική- αλλά από το σύνολο του πολιτικού κόσμου και από τον πολιτικό χώρο

από τον οποίον προέρχομαι, πώς είναι δυνατόν να μπορεί μία χώρα να σταθεί στα

πόδια της, όταν από το 1974 μέχρι και σήμερα κάθε χρόνο καταγράφει έλλειμμα;

Αναρωτήθηκε ποτέ κανείς γιατί συμβαίνει αυτό, ποιες είναι εκείνες οι παθογένειες

στον τρόπο λειτουργίας του πολιτικού συστήματος, που οδηγούν κάθε χρόνο την

εκτέλεση του Προϋπολογισμού να είναι ελλειμματική; Εν πάση περιπτώσει, σε

συζητήσεις που γίνονται από το 1974 και μετά -και θα ήταν χρήσιμο να

παρακολουθήσουμε τι διατυπώθηκε σ' αυτή την Αίθουσα στις συζητήσεις για το

χρέος για περισσότερα από τριάντα χρόνια- έβαλε κανείς το ερώτημα για πόσο

μπορεί να συνεχίζεται αυτό; Μπορεί να συνεχίζεται επ’ άπειρον; Δηλαδή, μπορεί

επ’ άπειρον μια χώρα να έχει συνέχεια ελλείμματα και να προσφεύγει στις διεθνείς

αγορές και να δανείζεται; Τελικά, τι σημαίνει αυτό για τον πολίτη της χώρας; Διότι,

όταν δανείζεσαι, πρέπει δύο πράγματα να λαμβάνεις υπ’ όψιν. Πρώτον, ότι

αυξάνονται οι πληρωμές των τόκων πάνω στο χρέος και δεύτερον, ότι κάποια

στιγμή κινδυνεύεις να βρεθείς αντιμέτωπος με το ενδεχόμενο η εξυπηρέτηση του

χρέους ουσιαστικά να απορροφά όλο τον προϋπολογισμό μεγάλο δηλαδή μέρος

από τον πλούτο που παράγει μία χώρα και επομένως, ως χώρα, να είσαι

παγιδευμένη και καταδικασμένη να μη μπορείς να ασκήσεις καμία πολιτική. Έγινε

αυτή η συζήτηση; Και το λέω αυτό, διότι υπάρχουν ορισμένα δεδομένα τα οποία

δεν μπορεί να αμφισβητήσει κανείς, τα οποία και θα καταθέσω. Είναι τα δεδομένα

τα οποία δείχνουν την πορεία του δημόσιου χρέους τα τελευταία τριάντα χρόνια.

Είναι ένας πίνακας που δείχνει τι ακριβώς συνέβαινε χρόνο με το χρόνο στο χρέος

της γενικής κυβέρνησης. Εδώ υπάρχουν ορισμένα πράγματα που είναι πολύ

χαρακτηριστικά. Κάθε χρόνο το χρέος της χώρας αυξάνεται. Εάν υπάρχει ένα

διακριτικό στοιχείο, το οποίο μπορεί κανείς να λάβει υπ’ όψιν του

παρακολουθώντας τα δεδομένα, είναι το εξής. Θέλω να είμαι δίκαιος στην

αποτίμηση. Έχουμε τρεις χρονικές στιγμές που έχουν κάποια χαρακτηριστικά. Είναι

η περίοδος 1990-1992 όπου κάθε χρόνο η αύξηση του χρέους παραμένει σταθερή,

είναι η περίοδος 1995-2000 όπου η αύξηση του χρέους σε μία προσπάθεια η χώρα

να μπει στην ΟΝΕ βαίνει μειούμενη και βέβαια, είναι η περίοδος από το 2003 μέχρι

και το 2009 όπου ετησίως η αύξηση του χρέους επιταχύνεται. Αυτή είναι η ιστορική

πραγματικότητα. Και βέβαια δεν είναι τυχαίο ότι μετά από μία τέτοια διαδρομή η

χώρα εμφανίζεται να έχει το μεγαλύτερο χρέος στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Λέω,

λοιπόν: Τώρα που ήρθε η ώρα του λογαριασμού, τώρα που η χώρα δυσκολεύεται

να αντλήσει κεφάλαια από τις διεθνείς αγορές, τώρα που πραγματικά

συνειδητοποιούμε όλοι τις αδιέξοδες επιλογές που έφεραν τη χώρα σε αυτό το

σημείο, ιδιαίτερα την αδιαφορία που επέδειξε η τελευταία Κυβέρνηση της Νέας

Δημοκρατίας να αντιμετωπίσει το πρόβλημα της χώρας, έρχεται ο ΣΥΡΙΖΑ και τι λέει;

Λέει: «Ευχαριστώ, αυτόν το λογαριασμό δεν θέλω να τον πάρω». Την ίδια στιγμή ο

ΣΥΡΙΖΑ, όταν γίνεται δημόσια συζήτηση για την περιουσία του δημοσίου,

υποστηρίζει ότι αυτή ανήκει σε όλους τους Έλληνες. Δηλαδή, τι κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ; Το

μεν ενεργητικό της χώρας, λέει, ανήκει σε όλους μας, ενώ το παθητικό της χώρας, οι

υποχρεώσεις της χώρας, αυτές ανήκουν σε κάποιους. Μα, αυτή είναι η λογική

του «τσαμπατζή»! Η περιουσία ανήκει σε όλους και αν υπάρχει μία ιστορική

ευθύνη, είναι η ευθύνη -και πρέπει να την αναζητήσουμε- γιατί επιτρέπαμε όλα

αυτά τα χρόνια από το 1974 και μετά να μην γίνεται σωστή και υπεύθυνη

αξιοποίηση όλης της δημόσιας περιουσίας, όλου του δημόσιου πλούτου, έτσι ώστε

η χώρα να μη φτάσει σε αυτό το σημείο στο οποίο βρίσκεται σήμερα. Και βέβαια,

δεν θέλω να αναφέρω αυτό το οποίο πολλές φορές κατατίθεται από στελέχη του

ΣΥΡΙΖΑ –είναι το κερασάκι στην τούρτα- όπου πέρα από το γεγονός ότι δεν θέλουν

να πληρώσουν μέρος του χρέους, έρχονται και μας λένε, ότι ταυτόχρονα θα πρέπει

να επιλέξουμε ως λύση τη στάση πληρωμών και την έξοδο από τη ζώνη του ευρώ.

Δεν τα λέω εγώ αυτά, κύριε Τσίπρα, αλλά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ. Συζήτηση ολόκληρη

γύρω από το ζήτημα αυτό γίνεται μέσα από τις σελίδες της ΑΥΓΗΣ, από στελέχη του

ΣΥΡΙΖΑ, τα οποία συμμετέχουν σε αυτήν τη συζήτηση και καταδικάζουν τις

προτάσεις που γίνονται από άλλα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, ότι αυτή είναι η πορεία, την

οποία πρέπει να ακολουθήσει η χώρα. Αυτά σε ανύποπτο χρόνο. Σας τα κατέθεσα

ως στοιχεία σε μία συζήτηση, την οποία κάναμε εδώ σε αυτήν την Αίθουσα και

ήσασταν παρών. Βέβαια σήμερα, πήγατε προς στιγμήν να αρνηθείτε ότι πίσω από

την πρότασή σας είναι η λογική να μην πληρώσουμε το σύνολο του χρέους. Και ενώ

προς στιγμή αναθάρρησα και είπα, «α, να μία στάση υπευθυνότητας από την

πλευρά του κ. Τσίπρα», αμέσως αυτοαναιρεθήκατε, όταν είπατε ότι υπήρχε ένα

δεκαετές ομόλογο, το οποίο εκδόθηκε από την Κυβέρνηση του κ. Σημίτη,

προκειμένου να χρηματοδοτήσει τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Κάνατε δηλαδή το

βήμα, είπατε ότι «εμείς δεν είμαστε εδώ για να τεκμηριώσουμε ότι δεν πρέπει οι

Έλληνες να πληρώσουν κάποιο κομμάτι από το χρέος» και αμέσως μετά εσείς ο

ίδιος ανατρέψατε την επιχειρηματολογία σας και είπατε, «για παράδειγμα, τι θα

έκαναν οι Έλληνες πολίτες, εάν ήξεραν ότι ένα μέρος απ’ αυτά τα ομόλογα που

εκδόθηκαν πριν από μία δεκαετία χρησιμοποιήθηκε –το προϊόν του δανεισμού- για

να χρηματοδοτήσει την υλοποίηση των έργων που σχετίζονται με τη διεξαγωγή των

Ολυμπιακών Αγώνων;» Αυτή, όμως, είναι μια κοινοβουλευτική συζήτηση. Και εμείς

πρέπει να αναρωτηθούμε ότι πέρα από τις πολιτικές σκοπιμότητες που εξυπηρετεί

η πρόταση, την οποία κατέθεσε ο ΣΥΡΙΖΑ και που ενδεχομένως αποσκοπεί στο να

καταδείξει στους Έλληνες πολίτες, ότι υπάρχουν και άλλες λύσεις, υπάρχουν κι

άλλες εναλλακτικές προτάσεις για να αντιμετωπίσουμε το αδιέξοδο, πρέπει να

δούμε και από κοινοβουλευτική σκοπιά τι ακριβώς μας λέει ο ΣΥΡΙΖΑ. Κατά τη δική

μου την άποψη, η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ συνιστά υποβάθμιση των διαδικασιών που

προβλέπει το Σύνταγμα, αλλά και ο Κανονισμός της Βουλής, σε ό,τι αφορά την

αξιολόγηση στην εκτέλεση του Προϋπολογισμού, αλλά και στην υλοποίηση του

δανειακού προγράμματος, όπως αυτός κατατίθεται. Διότι, κυρίες και κύριοι

συνάδελφοι, ο δανεισμός του ελληνικού δημοσίου, οι χρηματοδοτικές ανάγκες του

κρατικού προϋπολογισμού κάθε έτους αναγράφονται σε πίνακα της εισηγητικής

έκθεσης, η οποία κατατίθεται με τον Κρατικό Προϋπολογισμό και ψηφίζεται κάθε

Δεκέμβριο. Για παράδειγμα, εάν ένας πολίτης έχει πραγματικά ενδιαφέρον να δει

τι ακριβώς προτίθεται να κάνει η χώρα το 2011, μπορεί να ανατρέξει στην

εισηγητική έκθεση -την οποία συζητήσαμε εδώ σε αυτήν τη Βουλή το Δεκέμβριο

του 2010- και να δει στη σελίδα 74, σε ένα συγκεκριμένο πίνακα και να πει ότι οι

δανειακές ανάγκες της χώρας θα διαμορφωθούν από το έλλειμμα του Κρατικού

Προϋπολογισμού, από τα χρεολύσια τα οποία πρέπει να πληρώσουμε, από τη

χρηματοδότηση των χρεών του δημοσίου και βέβαια, από διάφορες προβλέψεις

που γίνονται για την εξόφληση του βραχυπρόθεσμου χρέους. Είναι τίποτα μυστικό,

είναι τίποτα κρυφό; Υπάρχουν ή δεν υπάρχουν μέσα στην Εισηγητική Έκθεση;

Βεβαίως και υπάρχουν. Και όταν ερχόμαστε μετά να κάνουμε έναν απολογισμό σε

ό,τι αφορά στο χρέος το οποίο παραλάβαμε στο τέλος μιας χρονιάς, σε σύγκριση με

το χρέος στο τέλος της επόμενης χρονιάς, αυτό το οποίο προκύπτει είναι η

μεταβολή στο χρέος, θέμα το οποίο συζητείται εντός της Βουλής, κατά τη

συγκεκριμένη κοινοβουλευτική διαδικασία, όταν κάνουμε τη συζήτηση για την

έγκριση του Απολογισμού και του Ισολογισμού. Εκεί πλέον το Σώμα ενημερώνεται

και πληροφορείται για το τι ακριβώς συνέβη σε ό,τι αφορά την εκτέλεση του

Προϋπολογισμού την προηγούμενη χρονιά, ποιες ήταν οι δανειακές πράξεις στις

οποίες έχει προβεί η χώρα και επομένως, δίνεται έγκριση για τα πεπραγμένα. Δεν

συμμετέχει ο ΣΥΡΙΖΑ σε αυτήν τη διαδικασία; Βεβαίως και συμμετέχει.

λοιπόν, έρχεται σήμερα και λέει, «εδώ υπάρχουν κάποια μυστικά, τα οποία δεν τα

ξέρουν οι Έλληνες πολίτες»; Γιατί υποκύπτει στον πειρασμό της συνομωσιολογίας,

λέγοντας ότι «συνθήκες αδιαφάνειας διέπουν τον τρόπο δανεισμού της χώρας».

Ο τρόπος δανεισμού της χώρας είναι πολύ συγκεκριμένος, κύριες και κύριοι

συνάδελφοι. Μέχρι και τη Συνθήκη του Μάαστριχτ ο εξωτερικός δανεισμός του

δημοσίου -και εάν θέλετε μπορώ κάλλιστα να σας καταθέσω όλο το σχετικό υλικό-

γινόταν από τη Διεύθυνση Διεθνών Σχέσεων της Τράπεζας της Ελλάδος στο όνομα

και για λογαριασμό βέβαια πάντοτε του δημοσίου, το οποίο εισέπραττε το προϊόν

κάθε δανείου και εξοφλούσε το κεφάλαιο και τους τόκους. Αυτή ήταν η

πραγματικότητα για όσο διάστημα η χώρα ήταν έξω από την ΟΝΕ. Ο εσωτερικός

δανεισμός του δημοσίου γινόταν σε δραχμές και πάντοτε από τη Διεύθυνση

Δημοσίου Χρέους του Γενικού Λογιστηρίου. Μετά τη Συνθήκη του Μάαστριχτ

ορίστηκε ότι το δημόσιο μπορεί να δανείζεται ελεύθερα, είτε από το εσωτερικό,

είτε από το εξωτερικό σε αλλοδαπό νόμισμα ή και σε δραχμές και ότι ο Υπουργός

Οικονομικών συνάπτει τα παραπάνω δάνεια και διαχειρίζεται το εσωτερικό και

εξωτερικό χρέος για λογαριασμό του δημοσίου. Σε εκτέλεση αυτών των

προβλέψεων, εξουσιοδοτήθηκε από τον Υπουργό των Οικονομικών η Διεύθυνση

Διεθνών Σχέσεων της Τράπεζας της Ελλάδος να αναζητεί στις διεθνείς

χρηματαγορές δάνεια σε ξένο νόμισμα και να προβαίνει στις απαιτούμενες

ενέργειες. Μετά προχωρήσαμε στη δημιουργία του ΟΔΔΗΧ, ο οποίος ανέλαβε να

πραγματοποιεί το δανεισμό αυτό για λογαριασμό του δημοσίου. Στην αρχή, λοιπόν -

και εδώ είναι το θέμα της διαφάνειας, το οποίο θέτω- κάθε χρόνου καταρτίζεται

από τον ΟΔΔΗΧ το ετήσιο πρόγραμμα δανεισμού και διαχείρισης του δημοσίου

χρέους, το οποίο για ευνόητους λόγους δεν ανακοινώνεται, όπως σε όλες τις

Γιατί,

χώρες. Το πρόγραμμα αυτό αντιστοιχεί στην πρόβλεψη για τις δανειακές ανάγκες

του δημοσίου και τις εν γένει οικονομικές συνθήκες στις χρηματαγορές. Με βάση

το πρόγραμμα αυτό καταρτίζονται τριμηνιαία ή μηνιαία προγράμματα, τα οποία και

ανακοινώνονται. Στα προγράμματα αυτά μπορεί να αναφέρεται η συγκεκριμένη

ημερομηνία που το δημόσιο θα βγει στις αγορές για να συνάψει δάνεια. Μετά τη

σύναψη ή έκδοση δανείου ή σύναψη άλλης πράξης διαχείρισης του χρέους, γίνεται

ευρεία ανακοίνωση στον Τύπο, ως προς το ποσό και τους όρους του δανείου. Γιατί,

λοιπόν, έρχεστε σήμερα και μας λέτε ότι «δεν ξέρουμε πώς δανείζεται το ελληνικό

δημόσιο και από ποιους δανείζεται;» Ο ΟΔΔΗΧ στο κάτω-κάτω υπάγεται στο

δημόσιο λογιστικό και ελέγχεται, όπως όλα τα Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου,

κατά τις οικείες διατάξεις του Συντάγματος και τις κείμενες, περί Ελεγκτικού

Συνεδρίου, διατάξεις. Είπατε προηγουμένως να δούμε πού πήγαν τα χρήματα. Μα,

τα χρηματικά ποσά των δανείων και όλων των πράξεων που συνάπτει ο ΟΔΔΗΧ

περιέρχονται στο σύνολό τους στο λογαριασμό «200» του δημοσίου στην Τράπεζα

της Ελλάδος. Δεν υπάρχει αντιστοίχιση ανάμεσα στα ποσά, τα οποία δανείζεται και

στην εξυπηρέτηση κάποιας συγκεκριμένης σκοπιμότητας. Τα χρήματα αυτά τα

οποία δανειζόμαστε μπορούν να χρησιμοποιηθούν είτε για να πληρώσουμε

συντάξεις, είτε για να πληρώσουμε μισθούς, είτε για να τα χρησιμοποιήσουμε για

να χρηματοδοτήσουμε την κατασκευή ενός σχολείου, είτε για να τα

χρησιμοποιήσουμε

νοσοκομείου. Δεν υπάρχει στην Ελλάδα, με εξαίρεση τα στρατιωτικά δάνεια που

είναι δάνεια ειδικού σκοπού και εκεί υπάρχει αντιστοίχιση ανάμεσα στο προϊόν του

δανείου και στην εξυπηρέτηση κάποιας υποχρέωσης που έχει το ελληνικό δημόσιο,

αντιστοίχιση ανάμεσα στο προϊόν του δανεισμού και σε συγκεκριμένη εξυπηρέτηση

μιας οφειλής που έχει το ελληνικό δημόσιο, για να έρχεστε εδώ να εγκαλείτε τη

Βουλή και να λέτε, ελάτε να δούμε πού πήγαν τα χρήματα αυτά. Τέλος, σε ό,τι

αφορά τις συνθήκες της διαφάνειας και λογοδοσίας, με το άρθρο 38 του ν. 3871/

2010 καθιερώθηκε η υποχρέωση του ΟΔΔΗΧ να υποβάλει στο τέλος κάθε χρόνου

απολογιστική έκθεση, την οποία καταθέτει ο Υπουργός των Οικονομικών στη

Βουλή. Πέρα, όμως, απ’ αυτό, ακριβώς επειδή πιστεύουμε στη διαφάνεια, ακριβώς

επειδή πιστεύουμε στη λογοδοσία, τι κάναμε; Προτείναμε στην Επιτροπή

Ισολογισμού-Απολογισμού και βεβαία ο Πρόεδρος της Επιτροπής ο συνάδελφος κ.

Κουτμερίδης επικοινώνησε με τον Πρόεδρο της Βουλής και συμφωνήθηκε κάθε

για

να

χρηματοδοτήσουμε

την

κατασκευή

κάποιου

τρεις μήνες -με το που θα καταθέτει ο ΟΔΔΗΧ την πορεία των πεπραγμένων του- να

πραγματοποιείται συζήτηση ανεξάρτητη για την πορεία του δημόσιου χρέους. Με

αυτόν τον τρόπο θα δίνεται η δυνατότητα για πρώτη φορά στην ιστορία του

Ελληνικού Κοινοβουλίου κάθε τρεις μήνες στους τριακόσιους της Βουλής να

συμμετέχουν και να ενημερώνονται, σε συζήτηση που θα γίνεται, από τον

υπεύθυνο Υφυπουργό των Οικονομικών για την πορεία του δημόσιου χρέους. Αντί,

λοιπόν, να λάβετε υπ' όψιν ποιες είναι οι θεσμικές πρωτοβουλίες τις οποίες

ανέλαβε αυτή η Κυβέρνηση για να ενισχύσει τη διαφάνεια, για να ενισχύσει τη

λογοδοσία, έρχεστε εδώ και καταθέτετε την εμπειρία χωρών της Λατινικής

Αμερικής, όπου δικτάτορες προέβαιναν σε δανεισμούς, έπαιρναν το προϊόν του

δανεισμού, πήγαιναν και το κατέθεταν σε τράπεζες της Ελβετίας. Δικαίως οι νόμιμα

και δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις αμέσως μετά αναζήτησαν ευθύνες απ’

όλους αυτούς που δάνειζαν αυτούς τους δικτάτορες, οι οποίοι δεν χρησιμοποίησαν

τα χρήματα αυτά για να εξυπηρετήσουν ανάγκες των χωρών τους, αλλά τα

χρησιμοποίησαν προκειμένου να εξυπηρετήσουν τις δικές τους σκοπιμότητες. Και

θέλετε να μεταφέρετε την εμπειρία αυτή εδώ στην Ελλάδα, ταυτίζοντας την

ιστορική εμπειρία των χωρών της Λατινικής Αμερικής με την Ελλάδα;

Θέλω να δώσω, όμως, και μια απάντηση στον Εισηγητή της Νέας Δημοκρατίας,

ο οποίος στην τοποθέτησή του περιέγραψε ένα ακραίο υποθετικό σενάριο, τι θα

συνέβαινε σε περίπτωση που το Σύνταγμα της χώρας δεν είχε μια συγκεκριμένη

πρόβλεψη για το πώς εκλέγεται ο Πρόεδρος της Βουλής από το Ελληνικό

Κοινοβούλιο. Αυτό που προσπάθησε προφανώς να αποδείξει είναι ότι η Νέα

Δημοκρατία μέχρι και το 2009 έκανε σωστά όλα όσα όφειλε να κάνει προκειμένου

να αντιμετωπίσει τα προβλήματα της χώρας και ότι η θέση τους για τα οικονομικά

της χώρας ήταν πολύ υπεύθυνη. Όμως, τον διαψεύδουν… Θέλω να του θυμίσω,

όμως, τι ακριβώς λένε όσοι είχαν την ευθύνη για τα οικονομικά της χώρας, οι

οποίοι τελευταία άρχισαν να τοποθετούνται. Τι μας έχουν πει; Ότι έγκαιρα είχαν

ενημερώσει τον τότε Πρωθυπουργό της χώρας –και όταν λέμε έγκαιρα, δεν

αναφερόμαστε στο 2009, αναφερόμαστε στο 2007, την επομένη των εκλογών- ότι

η χώρα βρισκόταν αντιμέτωπη με τεράστια προβλήματα. Και ποια, λέει, ήταν η

απάντηση του τότε Πρωθυπουργού; Ήταν: «Άστα αυτά στην άκρη. Δεν είναι τώρα

η κατάλληλη στιγμή να συζητήσουμε». Επομένως, δεν χρειάζεται ο Εισηγητής της

Νέας Δημοκρατίας να μας λέει, ότι εάν το 2009 δεν είχαν γίνει εκλογές, θα ήμασταν

σε αυτήν εδώ την Αίθουσα, η Νέα Δημοκρατία θα επέμενε να μείνουμε σε μια

πολιτική παγώματος μισθών και συντάξεων και η Αξιωματική Αντιπολίτευση, η

υποτιθέμενη, το ΠΑ.ΣΟ.Κ. θα καταδίκαζε τη Νέα Δημοκρατία γι’ αυτήν την αντιλαϊκή

της στάση. Διότι η ευθύνη της Νέας Δημοκρατίας ήταν να σταθεί στο ύψος των

περιστάσεων και να μην φτάσει η χώρα στο σημείο αυτό από το 2007. Εάν το είχε

κάνει αυτό, ειλικρινά σας λέω ότι πιθανότατα η χώρα θα είχε καταφέρει να ξεφύγει

εντελώς από τα προβλήματα με τα οποία είμαστε αντιμέτωποι. Και το γεγονός ότι

δεν έχουν συναίσθηση των ιστορικών ευθυνών, προκύπτει και από το γεγονός ότι

σε αυτήν την τόσο κρίσιμη στιγμή για τη χώρα, όταν εμείς καλούμε τα κόμματα

να συμμετέχουν σε ένα διάλογο για το μεσοπρόθεσμο, που είναι το εργαλείο το

οποίο θεωρούμε ότι μπορεί να βοηθήσει τη χώρα να ξεφύγει από αυτήν την κρίση,

έρχεται και λέει η Νέα Δημοκρατία «δεν προσέρχομαι σε αυτόν τον διάλογο διότι

οι αποφάσεις έχουν ληφθεί. Θα πάω μόνη μου στο ΖΑΠΠΕΙΟ και θα καταθέσω εκεί

τις προτάσεις όπου δεν υπάρχει αντίλογος, δεν υπάρχει αξιολόγηση». Τι προκύπτει

όμως από αυτές τις προτάσεις; Προκύπτει ότι εάν κατά λάθος τις υιοθετούσαμε στο

σύνολό τους έτσι όπως είναι, το δημοσιονομικό έλλειμμα της χώρας θα επέστρεφε

στα 36.000.000.000, εκεί δηλαδή που το παρέδωσε η Νέα Δημοκρατία το 2009.

Τώρα ως προς την ουσία του ζητήματος και της πρότασης εμείς δεν φοβόμαστε

καμία συζήτηση. Γι’ αυτό και η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑ.ΣΟ.Κ. έχει

καταθέσει επιστολή προς τον Πρόεδρο της Βουλής των Ελλήνων με την οποία ζητεί

να γίνει μια συζήτηση στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας για όλα τα ζητήματα,

έτσι ώστε πραγματικά οι Έλληνες πολίτες να έχουν μια ξεκάθαρη εικόνα για το

πώς φτάσαμε εδώ, για το πώς υπογράφτηκαν οι δανειακές συμβάσεις και για όλα

τα ζητήματα τα οποία πραγματικά πρέπει να έχει υπεύθυνη ενημέρωση. Για να

μπορεί να ξέρει σε αυτήν την κρίσιμη στιγμή ο ελληνικός λαός ποια στάση τήρησαν

τα κόμματα, τι υποστήριξε ο καθένας από εμάς και πώς ακριβώς αισθάνεται την

ευθύνη που έχει απέναντι στους Έλληνες πολίτες.

Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.

 

την αδιαφορια ο δημαρχος Θεσσαλονικης Γ.Μπουταρης για την πληρωμη επιδοματων των ατομων με αναπηριες, τοκιζοντας τα χρηματα που ερχονται απο την Αθηνα για να καλυπτονται ατασθαλιες, δινοντας μαλιστα απο το γραφειο της αντιδημαρχιας κοινωνθκης πολιτικης κοροιδευτικες απαντησεις προς τον κοσμο.

 

τα ιστιοπλοϊκά και εθελοντικά προγράμματα της Γενικής Γραμματείας Νάες Γενιάς.

 

τον κόσμο του ΠΑΟΚ ο Μουσλίμοβιτς ;

 

για οικογενειακό πακέτο για τα προγράμματα μαζικού αθλητισμού στο Δήμο Παύλου Μελά Θεσσαλονίκης μετέπειτα και της παραχώρσης του μεγάρου άρσης βαρών από τη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού.

 

Η Μ. Δαμανάκη δηλώνει ότι μεθοδεύεται η απομάκρυνση της Ελλάδας από το ευρώ γεγονός που τροφοδοτεί  - στο σύνολο του Τύπου  - τη συζήτηση για τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος για την παραμονή της χώρας μας στην Ευρωζώνη, η Ν.Δ. προσανατολίζεται στην κατάθεση αιτήματος για πρόωρη προσφυγή στις κάλπες στην περίπτωση που η κυβέρνηση αποφασίσει τη διενέργεια δημοψηφίσματος (ΕΘΝΟΣ), οι εκπρόσωποι της τρόικας ζητούν από το υπουργείο Οικονομικών ταχύτερες διαδικασίες στην προώθηση των αποκρατικοποιήσεων και άμεση οριστικοποίηση των πρόσθετων μέτρων, ο πρόεδρος του Eurogroup Jean Claude Juncker αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο επιμήκυνσης του ελληνικού χρέους υπογραμμίζοντας ότι η Ελλάδα πρέπει να αναλάβει νέες δεσμεύσεις διευρύνοντας, μεταξύ άλλων, το πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων, ενώ  πληροφορίες θέλουν το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο να απειλεί ότι δεν θα εκταμιεύσει την επόμενη δόση του δανείου προς την Ελλάδα παρά μόνο αν οι εταίροι στην Ευρωζώνη δεσμευθούν για τη χορήγηση νέας οικονομικής βοήθειας για τις ανάγκες χρηματοδότησης της χώρας μας το 2012 (ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ).

 

Για την ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ το σενάριο που συζητείται ανεπισήμως στις Βρυξέλλες θέλει κάποιους Ευρωπαίους ηγέτες να έχουν οδηγηθεί στην εκτίμηση ότι η Ελλάδα στοιχίζει στην Ευρωζώνη πολύ: «τόσο που το κόστος απομάκρυνσης από το ευρώ μπορεί να είναι μικρότερο. Η χαρακτηριστική φράση που ακούγεται είναι ‘πετάμε λεφτά σε έναν άδειο κουβά’. Μέσα σε αυτό το κλίμα πρέπει να συνυπολογιστεί και η σύγκρουση της Γερμανίας της Angela Merkel, η οποία θα ήθελε αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους, και του ευρωπαίου τραπεζίτη Trichet, που είναι κατηγορηματικά αντίθετος. Εν ολίγοις το ελληνικό πρόβλημα βρίσκεται στις Συμπληγάδες των ευρωπαίων ηγετών και τραπεζιτών, που δεν έχουν ακόμη καταλήξει πώς και πότε θα το αντιμετωπίσουν». Το κύριο άρθρο της εφημερίδας τονίζει ότι σε αυτή τη φάση «ακόμη και η ανακίνηση του θέματος προκαλεί ζημιά στο σύνολο της Ευρωζώνης και καθένας μπορεί να φανταστεί πόσο μεγάλη θα ήταν αυτή η ζημιά αν είχαμε την επιβεβαίωση ότι το ενδεχόμενο αυτό εξετάζεται, έστω υπό τη μορφή ενός σεναρίου».

Τα ΝΕΑ σημειώνουν ότι η δήλωση της ελληνίδας επιτρόπου έπεσε ως κεραυνός στις Βρυξέλλες – κυρίως διότι η Μ. Δαμανάκη έχει αποφύγει όλο το τελευταίο διάστημα δημόσιες δηλώσεις για θέματα πέραν της αρμοδιότητάς της ως επιτρόπου, τα οποία αφορούν την αλιεία. Κοινοτικές πηγές, θεωρούσαν πως με τη δήλωσή της η Μ. Δαμανάκη κατ’ αρχάς «ξεμπρόστιασε» κάποιους στην Ευρώπη που συζητούν την επιστροφή της Ελλάδας στη δραχμή. Σύμφωνα με πληροφορίες των ΝΕΩΝ, σχετικά σενάρια έχουν εξεταστεί ατύπως από συνεργάτες της γερμανικής καγκελαρίας, αλλά και από συνεργαζόμενα με την Κομισιόν think tanks. Το κύριο των ΝΕΩΝ καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η συζήτηση για το ενδεχόμενο επιστροφής στη δραχμή λειτουργεί αποσταθεροποιητικά στο συλλογικό υποσυνείδητο και πρέπει να σταματήσει τουλάχιστον σε ό,τι αφορά την ελληνική πλευρά καθώς «η χώρα έχει μπροστά της µια δύσκολη μάχη µε τα πραγματικά προβλήματα που συναντά η προσπάθεια αποφυγής της χρεοκοπίας».

 

Σημεία

Για το ΕΘΝΟΣ η συναίνεση αυτή την ώρα μπορεί να είναι αντικειμενικά ανέφικτη, το ίδιο όμως δεν συμβαίνει και με τη διαμόρφωση ενός κλίματος συνεργασίας ανάμεσα στην κυβέρνηση και την αξιωματική αντιπολίτευση: «άλλωστε, και για όσα διαφωνούν, λύση υπάρχει. Δημοκρατική χώρα είμαστε και η ευθύνη της διακυβέρνησής της ανήκει βάσει του Συντάγματος στην εκλεγμένη κυβέρνηση. Άρα τις τελικές αποφάσεις ο Γ. Παπανδρέου και οι συνεργάτες του θα τις πάρουν, αλλά αφού θα έχουν διαμορφώσει ήδη το πλαίσιο συνεργασίας, αξιολογώντας με ανοιχτό μυαλό και αποδεχόμενοι ιδέες και προτάσεις που υπηρετούν τον εθνικό στόχο της εξόδου από την κρίση. Μπορεί να μην είναι εύκολο να ομονοήσουμε πάνω σε μια πολιτική, αλλά μπορούμε άνετα να συνεργαστούμε για να την κάνουμε όσο αποτελεσματικότερη γίνεται».

Η Γενική Συνομοσπονδία Επαγγελματιών Βιοτεχνών Εμπόρων Ελλάδας (ΓΣΒΕΕ), το Βιομηχανικό Επιμελητήριο Αθήνας (ΒΕΑ), και το Επαγγελματικό Επιμελητήριο Αθηνών (ΕΕΑ) προειδοποιούν ότι οι νέες αυξήσεις έμμεσων φόρων θα έχουν πολλαπλές επιπτώσεις στο διαθέσιμο εισόδημα, αλλά και τις επιχειρήσεις τόσο των επαγγελματιών όσο και της βιοτεχνίας. Συγκεκριμένα, υπολογίζεται ότι το κόστος της αύξησης του ΦΠΑ στο 13% σε 18% μόνο για τα είδη διατροφής θα ανέλθει σε 1,5 δισ. ευρώ, ενώ σε περίπτωση μετάταξης στο 23% θα ξεπεράσει τα 2,2 δισ. ευρώ (ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ).

 

Στην εξαμηνιαία έκθεση που έδωσε χθες στη δημοσιότητα ο ΟΟΣΑ, αναφέρει μεταξύ άλλων ότι «ακόμη και αν οι κυβερνήσεις καταφέρουν λίγο ή πολύ να εκπληρώσουν τους δημοσιονομικούς στόχους, η δημοσιονομική τους κατάσταση δεν θα γίνει βιώσιμη αν τα επιτόκια της αγοράς παραμείνουν για καιρό στα σημερινά επίπεδα. Ο διεθνής οργανισμός προβάλει τρία σενάρια για το πώς θα μπορούσε να επιλυθεί η κρίση χρέους στην Ευρωζώνη: (α) συνέχιση της χρηματοδότησης από την Ε.Ε. και το ΔΝΤ με επιτόκια χαμηλότερα αυτών της αγοράς, (β) επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής του χρέους αλλά «για πολύ περιορισμένη χρονικά περίοδο» και (γ) μείωση των κρατικών υποχρεώσεων με μια μακράς πνοής αναδιάρθρωση. Ας σημειωθεί, ότι για την Ελλάδα ο ΟΟΣΑ προβλέπει επιστροφή στους θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης το 2012 (ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ).

 

Επιμέλεια κειμένου: Πέγκυ Ζαγορίτη

 

επιτυχία στην παρέα του Μάρσαλ με επυτιχία στους μικρούς τελικούς.

 

αποτυχημένη η φετινή χρονιά για τον ΠΑΟΚ γιτι όταν στο συνεταιρισμό έχεις σχέσεις με τον μεγαλομέτοχο και δεν παίρνεις το αναμενόμενο τότε κάτι συμβαίνει.

 

ο τζίρος για τη φετινή χρονιά του συνεταιρισμού της SUPER LEAGUE με όλους πλην ελαχίστων εξαιρέσεων να είναι ευχαριστημένοι.

 

την ώρα που αγανακτισμένοι πολίτες βγαίνουν στος δρόμους για τις υπέρογκες ατασθαλείες του Δημοσίου καθώς και την ατιμωρησία κανενός, η βουλευτής ΠΑΣΟΚ Θεσ/νίκης Ε. Καιλή έστειλε επερώτηση στους Υπουργούς οικονομίας και Δικαιοσύνης στις 11 Απρίλη όπου προέκυψε απάντηση πως η αστική ευθύνη που αποδεικνείει τη ζημιά στο Δημόσιο δεν παραγράφεται.

 
Ερωτηματολόγιο

Συμπληρώστε τα δύο μας ερωτηματολόγια:
ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ-1
και
ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ-2

Links

Μενέλαος Τριανταφύλλου
Προφίλ στο Facebook

Ηφαιστος Group
ΑΜΕΑ Δυτικών Συνοικιών Θεσσαλονίκης

Menelaos Blog
Ανακοινώσεις - Αρθρα

Mobile Alarm
Συναγερμοί - Σταθερή & Κινητή Τηλεφωνία

Youtube
Οπτικοακουστικό υλικό απο εκδηλώσεις - συνεντεύξεις - απόψεις

TerraBalcan
Το Ελληνικό portal των Βαλκανίων

Το πηγάδι (Blog)
Θαυμαστή μεγάλη πόλη

Πρόσφατα Άρθρα