μέλος του ΔΣ της ετερελιας Εισπρακτική, εταιρείας δηλαδή που τρομοκρατεί τον κόσμο για την αποπληρωμή των δανείων από το πλημμελειοδικείο Αθηνών.

 

7 Ιουλίου καλούνται στον ΟΗΕ από τον Banki Moune,ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Χριστόφιας και ο Πρωθυπουργός του ψευδοκράτους Έρογλου , για λύση στο Κυπριακό πριν η Κύπρος αναλάβει την προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

 

τον περιστάσεων η χθεσινή εκδήλωση για τον εθελοντισμό από την Αντιδημαρχεία Κοινωνικής Πολιτικής του Δήμου Παύλου Μελά Θεσσαλονόκης, καθώς συνεχίστηκε το εμπόριο ελπίδας χωρίς να ακουστεί η πρόταση για την επόμενη ημέρα.

 

κατά συνείδηση από τους βουλευτές της Δημοκρατικής Συμμαχίας .

 

ενότητα στον ΠΑΟΚ μεταξύ Βρύζα Ζαγοράκη, απέφερε την αλλαγή σελίδας με όφελος τη μακροπρόθεσμηεπίλυση θεμάτων,υπερίσχυσε δηλαδή το ΠΑΟΚ πάνω απ' όλα.

 

Συζήτηση επί της αρχής των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Οικονομικών “Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2012-2015”

 

Κεντρική ομιλία Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης και Υπουργού Οικονομικών κ. Ευάγγελου Βενιζέλου

(αδιόρθωτο απομαγνητοφωνημένο κείμενο για άμεση δημοσιογραφική χρήση)

 

«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι ημέρες είναι πάρα πολύ κρίσιμες και πρέπει να πούμε σ' αυτές τις συνεδριάσεις για το Μεσοπρόθεσμο και τον Εφαρμοστικό Νόμο όλη την αλήθεια χωρίς φόβο και χωρίς πάθος.

Μπορεί να ισχυριστεί κάποιος ότι η περιγραφή της κατάστασης λειτουργεί εκβιαστικά ή εκφοβιστικά. Έχω πει όμως στην πρώτη μου ομιλία ως Υπουργός Οικονομικών, στη διαδικασία της παροχής ψήφους εμπιστοσύνης, ότι δεν πιστεύω ούτε στη στρατηγική του φόβου ούτε στην ιδεολογία της μιζέριας.

Η κατάσταση είναι δύσκολη, είναι απειλητική. Πρέπει να σώσουμε την εθνική οικονομία. Πρέπει να διασφαλίσουμε τη σταθερότητα του ελληνικού τραπεζικού συστήματος, που έχει όλα τα προσόντα και όλες τις εγγυήσεις που απαιτούνται από το κράτος και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα προκειμένου να είναι σταθερό.

Όμως, ο συστημικός κίνδυνος δεν είναι μόνον χρηματοοικονομικός. Η Ευρώπη δεν έχει διαμορφώσει ακόμη εκείνα τα θεσμικά και πολιτικά χαρακτηριστικά που θα της επέτρεπαν να ανταποκριθεί στην ανάγκη των περιστάσεων, να διαχειριστεί αυτή την κρίση ως κρίση ευρωπαϊκού και παγκόσμιου επιπέδου και όχι ως μια μικρή περιφερειακή κρίση που αφορά την Ελλάδα, την Πορτογαλία, την Ιρλανδία.

Εδώ πρόκειται για μία κρίση που αφορά όλη τη Ζώνη του Ευρώ, την ευρωπαϊκή προοπτική, την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, την βαθιά αντίφαση που υπάρχει ανάμεσα στο προωθημένο βήμα της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης και το μετέωρο βήμα της θεσμικής και πολιτικής ολοκλήρωσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Άρα τα πράγματα είναι πάρα πολύ κρίσιμα και γι' αυτό τα μάτια όλων των Μέσων Ενημέρωσης είναι στραμμένα στην Ελλάδα και το ελληνικό πολιτικό σύστημα, και γι' αυτό κάθε τι που συμβαίνει στο Ελληνικό Κοινοβούλιο τις ημέρες αυτές επηρεάζει όχι μόνον την ελληνική οικονομία, την ελληνική αγορά χρήματος και κεφαλαίου, αλλά παγκοσμίως τις αγορές, οι οποίες αγορές είναι πάντα επιθετικές, ελλοχεύουν και πρέπει πάντα να θυμόμαστε ότι τώρα διεξάγεται μία αδυσώπητη σύγκρουση μεταξύ κρατών από τη μια μεριά και διεθνών οργανισμών και οντοτήτων της αγοράς από την άλλη μεριά χωρίς κανόνες, χωρίς αρχές, χωρίς έλεος και αυτό είναι το μεγάλο κενό και της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της παγκόσμιας οικονομικής διακυβέρνησης.

Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο η Ελλάδα λειτούργησε ως εργαστήριο για πολλά πράγματα κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου και του μετεμφυλιακού κράτους. Και τώρα που διεξάγεται ένας ανορθόδοξος πόλεμος με ασύμμετρες οικονομικές και χρηματοοικονομικές απειλές, τα έχει φέρει έτσι η ιστορία ώστε πάλι η Ελλάδα να λειτουργεί ως ένα πεδίο δοκιμασίας, ως ένα εργαστήριο νέων φαινομένων και νέων προβλημάτων. Και η αλήθεια είναι ότι όλα ξεκινούν από τη δική μας ευθύνη, από την ευθύνη των ελληνικών κυβερνήσεων, του ελληνικού πολιτικού συστήματος, του ελληνικού πολιτικού κόσμου, από την ευθύνη των παραγόντων της ελληνικής οικονομίας, από την ευθύνη του καθενός κατά το μέτρο της αρμοδιότητάς του και του ρόλου του στον τόπο αυτό, διότι βρεθήκαμε να έχουμε ένα δυσθεόρατο δημόσιο χρέος.

Εάν γινόντουσαν την κατάλληλη στιγμή μικρές διορθωτικές κινήσεις, θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί το πρόβλημα. Όταν δεν κάνεις την κατάλληλη στιγμή μία κίνηση, είσαι υποχρεωμένος αργότερα να κάνεις πολλαπλάσιες κινήσεις και είναι εξαιρετικά αμφίβολο αν και πάλι θα καταφέρεις να έχεις το επιθυμητό αποτέλεσμα.

Είναι κρίμα να βρισκόμαστε στην κατάσταση αυτή. Πρόκειται για μία κατάσταση ταπεινωτική, αντιαναπτυξιακή, αντικοινωνική, αντιλαϊκή και τελικά αυτό έχει ένα τεράστιο κόστος όχι μόνον οικονομικό και αναπτυξιακό, αλλά έχει ένα τεράστιο κόστος ηθικό, πολιτικό, ψυχολογικό.

Εδώ πρόκειται ουσιαστικά για την αξιοπρέπεια και την προοπτική της χώρας, και πρέπει να σφίξουμε τα δόντια και να κάνουμε υπομονή γιατί πρέπει να κινηθούμε μέσα σε συσχετισμούς δυνάμεων δεδομένους. Μακάρι να μπορούσαμε, με μία εθνικοαπελευθερωτική διάθεση, με έναν τρόπο ο οποίος να απηχεί την παρόρμησή μας, να αντιδράσουμε και να αναλάβουμε το κόστος της αντίδρασης των συνομιλητών μας, των εταίρων μας και δανειστών μας.

Αλλά δεν μπορούμε να θέσουμε σε κίνδυνο τίποτα. Δεν μπορούμε να διακυβεύσουμε κανένα από τα μεγάλα αγαθά που αυτή τη στιγμή βρίσκονται πάνω στο τραπέζι, οι περιουσίες, τα επιτεύγματα, τα εισοδήματα, οι προοπτικές, το επίπεδο ζωής, όλα, όσο κι αν αυτό φαίνεται περίεργο, γιατί όλα αυτά εξαρτώνται από παράγοντες που μπορεί να μην είναι, όπως έχω πει κατ’ επανάληψη, απολύτως ορθολογικοί και διαφανείς.

Ακούω πολύ συχνά το επιχείρημα ότι, αφού ξέρετε ότι η δύναμή μας είναι η αδυναμία μας,. χτυπήστε το χέρι στο τραπέζι, ασκήστε τον εκβιασμό της μη συμμόρφωσης, ούτως ή άλλως η πέμπτη δόση θα καταβληθεί. Μα και η έκτη δόση θα καταβληθεί; Και η έβδομη δόση θα καταβληθεί; Και οι δανειακές ανάγκες των επομένων πολλών ετών θα καλυφθούν χωρίς να έχουμε πρωτογενή πλεονάσματα;

Έχουμε συνειδητοποιήσει ότι ακόμη σήμερα που μιλάμε και για κάποιο καιρό ακόμη παράγουμε ελλείμματα και άρα διογκώνουμε το χρέος, διότι δεν έχουμε καταφέρει να φτάσουμε σε πρωτογενή πλεονάσματα; Και πως θα λειτουργήσουμε μετά; Ως κλειστή οικονομία; Χωρίς δυνατότητα να αναπτυχθούν οι ελληνικές εξαγωγές; Που θα βρίσκεται η εξωστρέφεια της ελληνικής οικονομίας;

Και επειδή είναι ομόθυμη η θέση πως πρέπει να είμαστε πάντα μέσα στο ευρώ, θυμάμαι την χαρακτηριστική δήλωση που έκανε η Γενική Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος η κα Παπαρήγα για το θέμα αυτό. Επειδή είναι ομόθυμη η θέση αυτή, πρέπει αυτό να το υποστηρίζουμε με συγκεκριμένες ενέργειες αξιοπιστίας και με συγκεκριμένες ενέργειας αμυντικού χαρακτήρα.

Γιατί αν δεν το κάνουμε αυτό τότε φυσικά θα είμαστε πάντα μέλος της Ευρωζώνης και μέλος του Eurogroup, αλλά θα είμαστε εκτεθειμένοι στις πιέσεις και τους εκβιασμούς και τα πειθαρχικά μέτρα των εταίρων μας και όχι μάλιστα των πιο μεγάλων και ισχυρών, γιατί στην Ευρώπη υπάρχει πάντα μια κυλιόμενη συμμαχική Κυβέρνηση ένας κυλιόμενος μεγάλος συνασπισμός. Υπάρχουν 27 εκλογικοί κύκλοι πάντα βρίσκεσαι μπροστά σε ένα νέο συσχετισμό δυνάμεων, πάντα θα έχεις κυβερνήσεις κάθε ιδεολογικής και πολιτικής κατηγορίας, κυβερνήσεις μονοκομματικές λίγες, κυβερνήσεις συνεργασίας, κυβερνήσεις μειοψηφικές, κυβερνήσεις υπηρεσιακές, κυβερνήσεις που κλείνουν τον κύκλο τους και έχουν εκλογικό άγχος. Όλα μετράνε.

Άρα πρέπει να ξέρεις πώς σκέφτεται ο συνομιλητής σου, να το συνυπολογίζεις για να μπορείς να διαπραγματευτείς μέσα σε τοπίο, το οποίο είναι ρευστό και ως εκ τούτου επικίνδυνο, λόγω της ασάφειάς του. Όλα είναι ψηλαφητά. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η εθελοντική πρωτοβουλία του ιδιωτικού τομέα, δηλαδή των διεθνών τραπεζών να μετάσχουν σε μια προσπάθεια για τη βιωσιμότητα, τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα του ελληνικού δημοσίου χρέους. Σηκώνοντας κι αυτές ένα βάρος, χωρίς φυσικά μακροπροθέσμως και συμψηφιστικά να χάνουν, γιατί πρέπει να βλέπει κανείς τα θέματα αυτά μέσα σε ένα πολύ μακρύ χρονικό ορίζοντα.

Εμείς χαιρετίζουμε την προσπάθεια αυτή. Δεν μετέχουμε, δεν είναι μια κρατικά καθοδηγούμενη προσπάθεια, αλλά δεν υπάρχει τέτοιο μοντέλο για κράτος ευρωπαϊκό για κράτος που μετέχει σε Νομισματική Ένωση και άρα δεν έχει τη δική του νομισματική πολιτική σε εθνικό επίπεδο, για κράτος με τέτοιο επίπεδο διαβίωσης, για κράτος που έχει τέτοιο εθνικό πλούτο.

Ακούω παραδείγματα για την Αργεντινή, για την Ουρουγουάη, ακούω παραδείγματα για την Τουρκία, ακούω παραδείγματα για την Ουγγαρία πολύ πιο πρόσφατα. Καμία από τις χώρες αυτές δεν έχει τα δυο χαρακτηριστικά που σας λέω τώρα: δεν μετείχε σε μια Νομισματική Ένωση του επιπέδου του ευρώ και δεν είχε το επίπεδο ζωής που έχει η Ελλάδα και το πραγματικό ΑΕΠ που έχει η Ελλάδα.

Άρα, αν θέλουμε να διασφαλίσουμε αυτά τα ιστορικά κεκτημένα και εν τέλει αν θέλουμε να διασφαλίσουμε την ελπίδα των παιδιών μας, είμαστε υποχρεωμένοι να κάνουμε υπομονή και να κινηθούμε με προσοχή, βήμα–βήμα. Γι' αυτό επιμένω στην ανάγκη της σταθεροποίησης της κατάστασης.

Με βαραίνει η διαπίστωση πολλών σχολιαστών του δημοσίου βίου και ορισμένων μετρήσεων της κοινής γνώμης, πως η ανάληψη εκ μέρους μου των καθηκόντων του Υπουργού Οικονομικών δημιούργησε μια προσδοκία. Και η προσδοκία είναι πως η κατάσταση μπορεί να σταθεροποιηθεί και, βεβαίως, πως τα μέτρα θα είναι πιο ήπια και ανέλαβα το προσωπικό κόστος, πέραν του συλλογικού κυβερνητικού κόστους, να εισηγηθώ αμέσως αυτά τα σκληρά και -το επαναλαμβάνω- άδικα μέτρα γιατί έπρεπε να κλείσουμε τη διαπραγμάτευση εντός ωρών για το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα Δημοσιονομικής Προσαρμογής για τα περιβόητα 28 δις και έπρεπε μέσα σε ώρες να καλύψουμε ένα κενό της τάξεως των 5,6 δις ευρώ.

Και έπρεπε αυτό να εγκριθεί από την Τρόικα, προκειμένου να έχει το πεδίο ελεύθερο ο Πρωθυπουργός στη Σύνοδο Κορυφής, την προηγούμενη εβδομάδα, για να διατυπωθούν τα συμπεράσματα, όπως διατυπώθηκαν σε σχέση με την εκταμίευση της πέμπτης δόσης, το νέο πρόγραμμα στήριξης και την αναπτυξιακή βοήθεια που θα δώσει τώρα η Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κράτη - μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Ελλάδα, γιατί όλοι κατάλαβαν ότι χωρίς στήριξη της πραγματικής οικονομίας, χωρίς ανάπτυξη, δεν μπορούμε να εκπληρώσουμε τους στόχους του προγράμματος αυτού, άρα τίθεται εν αμφιβόλω και η βιωσιμότητα του ελληνικού δημοσίου χρέους, η οποία ενδιαφέρει προφανώς τους πιστωτές μας.

Για σκεφτείτε ποιο είναι το βάρος των επισήμων δανειστών μας; Για σκεφτείτε το βάρος των 110 δις και το βάρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας με τα ομόλογα που η ίδια έχει αγοράσει στη δευτερογενή αγορά και τα ομόλογα που έχει δεχτεί ως ενέχυρα για τη διασφάλιση της ρευστότητας των ελληνικών τραπεζών; Για σκεφτείτε τι θα προστεθεί με το δεύτερο πρόγραμμα;

Λοιπόν, με ένα τέτοιο όγκο βοήθειας θεσμικής, στην πραγματικότητα διακρατικής, ενδοευρωπαϊκής και από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, η Ελλάδα βεβαίως έχει τη δύναμη της αδυναμίας της. Γιατί χρωστάει και θα χρωστάει πολλά σε πολιτικούς, θεσμικούς δανειστές για πολλά χρόνια. Αλλά αυτό τι σημαίνει; Σημαίνει ότι δεν πρέπει να κάνουμε μόνοι μας όλα όσα πρέπει προκειμένου να αποκτήσουμε μια νέα φυσιογνωμία ως χώρα; Να ξαναγνωριστούμε!

Γιατί εδώ η κρίση μας επιβάλλει να ξαναγνωριστούμε. Πρέπει να επαναθεμελιωθούν τα πάντα. Το κράτος, η κοινωνία των πολιτών, η οικονομία, το πολιτικό σύστημα, η διοίκηση, η εκπαίδευση, το σύστημα ενημέρωσης, τον τρόπο με τον οποίο κινείται η διανόηση η πνευματική ηγεσία στον τόπο αυτό. Τα πάντα πρέπει να ξαναγραφτούν. Τα πάντα είναι σε κρίση. Τα πάντα αποδεικνύονται ανεπαρκή.

Σηκώνουμε το μεγάλο βάρος εμείς: το πολιτικό σύστημα και δικαίως. Αυτό επιβάλλει η δημοκρατική ευθύνη και η ιστορική αλήθεια. Αλλά οι άλλοι χώροι που βρίσκονται; Δεν έχουν τη δική τους ευθύνη και δεν βιώνουν τη δική τους κρίση; Είμαστε μόνοι μέσα στην αρένα και μας παρακολουθούν όλοι οι υπόλοιποι; Όχι βέβαια.

Γιατί το επαναλαμβάνω αυτό που είπα προηγουμένως: η δική μας συμπεριφορά επηρεάζεται από τη συμπεριφορά όλων των άλλων παραγόντων του δημοσίου και κοινωνικού βίου, γιατί ο κάθε βουλευτής και το κάθε κόμμα είναι σε άμεση επαφή με αυτό που συμβαίνει στην κοινωνία, στην οικονομία, στο επικοινωνιακό σύστημα, με αυτό που συμβαίνει στην ψυχή και στο μυαλό κάθε Έλληνα και κάθε Ελληνίδας.

Άρα δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος. Και πρέπει να τον σπάσουμε τον φαύλο κύκλο και να ξανασταθούμε όρθιοι και αξιοπρεπείς και να σκεφτούμε τι γίνεται, ποιο  είναι το στρατηγικό σχέδιο μέσα στο οποίο κινούμαστε.

Εάν δεν ακολουθήσουμε αυτή την λύση και αντισταθούμε στη λύση αυτή, μήπως θα είναι το 1897 του 21ου αιώνα και της ελληνικής οικονομίας; Γιατί φίλοι του λαού υπάρχουν πολλοί, πάρα πολλοί.  Σηκώνουν τη σημαία του πατριωτισμού και της εθνικής ανεξαρτησίας. Και μετά; Όταν συμβεί το ατύχημα; Όταν έρθει η ήττα; Ποιος έχει την ευθύνη; Ποιος είναι αυτός ο οποίος θα πει το «οίκαδε», όταν θα γίνει αυτό;

Άρα δεν είναι για παιχνίδια. Το κάθε τι πρέπει να λέγεται μετά λόγου γνώσεως. Η κριτική είναι εύκολη, η διαχείριση είναι δύσκολη, η διαπραγμάτευση ακόμη δυσκολότερη. Άρα ας περάσουμε τον κάβο της σταθεροποίησης.

Και ειλικρινά σας λέω: είναι ηθική δέσμευση για μας, όχι πολιτική ή πολιτικάντικη, μέσα σε εβδομάδες, μέσα σε λιγότερο από 2 μήνες, με τη βοήθεια όλων των κομμάτων, των επιστημόνων, των δικαστικών ενώσεων, ξένων συμβούλων, είμαστε σε θέση να εμφανίσουμε ένα νέο ριζικά διαφορετικό εθνικό φορολογικό σύστημα, να αποκαλυφθούν οι αντιφάσεις, να καταλάβουμε ποιες είναι οι οικονομικές και αναπτυξιακές επιπτώσεις όλων των φορολογικών μέτρων, να δούμε τις ανισότητες, να δούμε πως θα κατανεμηθεί το βάρος δίκαια. Διότι, επαναλαμβάνω, από τα 100 δις δηλωμένου εισοδήματος, εισπράττονται 9 δις φόροι και φορολογούνται τελικώς μόνο το 43% των δηλώσεων που υποβάλλονται.

Αν καταφέρουμε να αυξήσουμε κατά 30% τα δηλωμένα εισοδήματα, μια τόσο επιεική εκτίμηση για την παραοικονομία αν κάνουμε και αν αυξήσουμε το μέσο ποσοστό επιβάρυνσης από το 9 στο 15%, θα έχουμε επιλύσει το πρόβλημα των δημοσίων εσόδων. Και βεβαίως, θα στραφούμε στις δημόσιες δαπάνες ως λειτουργικές δαπάνες του κράτους, γιατί το 75% είναι μισθοί, συντάξεις και κοινωνικά επιδόματα. Άρα κι εκεί υπάρχει το στοιχείο της αδικίας και εκεί λειτουργεί αντιαναπτυξιακά μια περικοπή η οποία γίνεται λογιστικά, υπό πίεση, νευρικά.

Και αναγκαστήκαμε να κάνουμε τέτοιου είδους κινήσεις, για να κλείσουμε το κενό. Προέκυψε το κενό των αποδείξεων και της επιστροφής φόρου λόγω αποδείξεων, γιατί είχε σχηματιστεί η πεποίθηση ότι αυτό είχε ζητηθεί από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ. Και όταν έγινε αντιληπτό ότι αυτό θα σημαίνει επιστροφή χρημάτων που έχουν καταβληθεί αχρεωστήτως ίσως, αλλά που δεν σώζονται τώρα στο οικογενειακό πορτοφόλι, είπα αμέσως όχι. Αλλά το «όχι» αυτό σήμαινε σε φιλική τιμή από την Τρόικα 600 εκ., τα οποία έπρεπε να βρεθούν μέσα σε μία νύχτα! Γιατί τίποτε δεν γίνεται δωρεάν. Πρέπει να υπάρχει πάντα το ισοζύγιο ισοδύναμο δημοσιονομικό αποτέλεσμα.

Έχουμε τη δυνατότητα να το κάνουμε αυτό και απευθύνω αυτή την πολύ συγκεκριμένη πρόσκληση. Ο αγώνας όμως για την πραγματική καταπολέμηση της φοροδιαφυγής ανοίγει με το υπό ψήφιση εφαρμοστικό νομοσχέδιο. Αίρεται το απόρρητο των τραπεζικών καταθέσεων, αίρεται το απόρρητο κάθε είδους συναλλαγής, όλοι όσοι έχουν τέτοιες πληροφορίες είναι υποχρεωμένοι να τις χορηγούν στο Υπουργείο Οικονομικών και την Οικονομική Αστυνομία.

Επιπλέον χρησιμοποιούμε εντατικά τα τεκμήρια διαβίωσης. Η απόδοσή τους αυξάνεται κατά περίπου 65%. Και δεν είναι μόνο αυτό, επιβάλλουμε το τέλος άσκησης ελευθέρου επαγγέλματος ως μία ελάχιστη πράξη δικαιοσύνης. Ξέρετε ότι 550.000 ελεύθεροι επαγγελματίες και επιτηδευματίες κινούνται κάτω από το αφορολόγητο όριο των 8.000.

Διάβασα σήμερα δυο εντυπωσιακά παραδείγματα: ένας μισθωτός με οικογενειακό εισόδημα 55.000 με δυο παιδιά, που έχει βεβαίως δυο αυτοκίνητα το ένα 2.000 κυβικών και το άλλο 1.400 κυβικών, που έχει ατομική περιουσία αντικειμενικής αξίας 400.000, χωρίς να τη μοιράζεται με τη γυναίκα του, θα επιβαρυνθεί με 2.890 ευρώ το χρόνο με τα νέα μέτρα. Δεν πιστεύω ότι υπάρχει στην πράξη το παράδειγμα αυτό, αλλά ας το απλουστεύσουμε. Οι μισθωτοί που δηλώνουν εισόδημα 55.000 είναι 30.000 στην Ελλάδα.

Το άλλο παράδειγμα, είναι ο ελεύθερος επαγγελματίας με 40.000 οικογενειακό εισόδημα και δυο παιδιά, που έχει πάλι κι αυτοκίνητο και σπίτι και πράγματι αυτό είναι προϊόν του ιδρώτα του και θα επιβαρυνθεί με 3.830 ευρώ. Ξέρετε πόσοι ελεύθεροι επαγγελματίες δηλώνουν με δυο παιδιά εισόδημα άνω των 40.000 ευρώ; 2.000 άτομα στην Ελλάδα! Για να έχουμε μια αίσθηση του που βρισκόμαστε και του τι πρέπει να κάνουμε.

Οι μεγαλύτερες κοινωνικές ομάδες δεν θίγονται καθόλου από τις αλλαγές. Δύο εκατομμύρια οικογένειες δεν θίγονται από την αλλαγή κλίμακας μεταξύ 8 και 12 χιλιάδων. Η δε έκτακτη εισφορά, η εισφορά αλληλεγγύης, δεν επηρεάζει εξ ορισμού 3 εκ. οικογένειες. 3 εκατομμύρια οικογένειες, όχι φορολογούμενους! Είναι 5.400.000 οικογένειες που κάνουν δηλώσεις.

Για να αντιληφθείτε δηλαδή ότι είναι ζωτική ανάγκη να ξαναγνωριστούμε και να ξαναοργανωθούμε ως κοινωνία, ως κράτος και ως έθνος, μέσα από το εθνικό φορολογικό σύστημα.

Και να σας πω και κάτι; Ο αγώνας κατά της φοροδιαφυγής! Κουβαλάω κι εγώ μια έμμονη ιδέα και μια πίστη: ότι αν η ηλεκτρονική φορολογική δήλωση είναι αυτόματα και μία ηλεκτρονική δήλωση «πόθεν έσχες» για όλους και έχουμε δηλωμένη την ακίνητη περιουσία και τις καταθέσεις και άλλα περιουσιακά στοιχεία όπως τα πανάκριβα έργα τέχνης -για παράδειγμα- που ως κινητά στοιχεία δεν εντοπίζονται και αν επιβάλλουμε πράγματι, στην πράξη, αυτό που γίνεται διεθνώς σε όλες τις αναπτυγμένες χώρες, όχι πληρωμές σε ρευστό, πληρωμές με ηλεκτρονικό χρήμα ή με δίγραμμη επιταγή, θα έχουμε κάνει πολύ απλές κινήσεις για τη σύλληψη της φοροδιαφυγής και την ένταξη ενός μεγάλου μέρους της παραοικονομίας στην επίσημη οικονομία.

Άρα τα μέτρα είναι σκληρά. Τα μέτρα είναι άδικα. Διότι η φορολογική κατάσταση είναι» χύμα». Και όταν παίρνουμε αποσπασματικά μέτρα για να λύσουμε προβλήματα, δημιουργούμε ένα Φρανκενστάιν! Πρέπει τώρα να διαμορφώσουμε το σωστό πρόσωπο του φορολογούμενου Έλληνα και της πραγματικής ελληνικής οικονομίας. Και αυτό είναι προϋπόθεση της ένταξης στο νέο πρόγραμμα, γιατί το έχουμε θέσει ήδη ως προκαταρτική προϋπόθεση του νέου προγράμματος.

Και αφού σταθεροποιήσουμε την κατάσταση, αφού πάμε στο Eurogroup και πάρουμε την έγκριση για την εκταμίευση της πέμπτης δόσης, αφού καλύψουμε τις δανειακές ανάγκες από Ιούλιο έως Σεπτέμβριο, αφού αναπνεύσουμε, αφού εγκρίνει και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο στις 8 Ιουλίου την εκταμίευση της δικής του συμμετοχής στην πέμπτη δόση, θα πάμε όλοι μαζί -το πιστεύω αυτό- και η Αντιπολίτευση, να διαπραγματευθούμε και το νέο φορολογικό σύστημα και τα αναγκαία διαρθρωτικά μέτρα και το αναπτυξιακό πρωτόκολλο, το αναπτυξιακό Μνημόνιο που θα μας δώσουν οι εταίροι μας και τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, γιατί υπάρχουν λεφτά τα οποία είναι ονοματισμένα για την Ελλάδα.

Θέλουμε επιτάχυνση, απλούστευση, κοινή λογική, απλές και γρήγορες λύσεις και μπορούμε να το πετύχουμε αυτό. Και αφού συμβεί αυτό και συμφωνήσουμε στο πρόγραμμα και δούμε πώς θα εξελιχθεί και η συμμετοχή των ιδιωτών μέσω της Πρωτοβουλίας της Βιέννης, θα μπορέσουμε να αξιοποιήσουμε με διαφάνεια – με διαφάνεια – υπό τον απόλυτο έλεγχο της Βουλής και όλης της ελληνικής κοινής γνώμης, τα στοιχεία της δημόσιας περιουσίας.

Γιατί; Στην πραγματικότητα για αναπτυξιακούς λόγους. Διότι αν μπορέσουμε να επαναγοράσουμε χρέος μέσα από το προϊόν των ιδιωτικοποιήσεων, αν μπορέσουμε να συμβάλουμε στην αντιμετώπιση του προβλήματος του δημοσίου χρέους, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, ελπίζω τον καλύτερο τρόπο, τον αποτελεσματικότερο, θα το διαπραγματευθούμε με τους εταίρους μας, τότε αυτό θα ελαφρύνει την πίεση στην ελληνική πραγματική οικονομία, άρα θα πάψει να λειτουργεί ως βάρος αντιαναπτυξιακό και αντικοινωνικό.

Θέλει υπομονή, γιατί οποιαδήποτε παρακινδυνευμένη μέθοδος μπορεί να οδηγήσει στο απόλυτο αδιέξοδο. Θα μου πείτε: υπάρχει τέλος, υπάρχει φως, υπάρχει ορίζοντας; Πιστεύω πως ναι. Βρισκόμαστε τώρα στον σκληρό πυρήνα της κρίσης, αλλά αυτό πιστεύω ότι είναι ζήτημα το πολύ  τριών ετών και ο κόσμος θα ανακουφιστεί μόλις αντιληφθεί ότι αυτά που λέμε τα εννοούμε και ότι μπορεί να περνάμε μια δύσκολη περίσταση, αλλά την περνάμε όλοι μαζί με αλληλεγγύη και εσωτερική δικαιοσύνη.

Οι αγανακτισμένοι, οι πολίτες στις πλατείες και οι άλλοι οι πολύ περισσότεροι που είναι αγανακτισμένοι στα σπίτια τους και στις δουλειές τους, είναι δικαίως αγανακτισμένοι διότι δεν έχουν πεισθεί ότι πληρώνουν όσοι μπορούν και πρέπει να πληρώσουν. Δεν έχουν πεισθεί ότι υπάρχει ενότητα, συναίνεση και ευθύνη.

Καταλαβαίνουν αυτό που είπα προηγουμένως, ότι παλαιού τύπου κομματικές αντιπαραθέσεις, συμβατικοί πολιτικοί λόγοι που οδηγούν σε εικονική έλλειψη συναίνεσης, επιδρούν σε βάρος της πραγματικής οικονομίας, σε βάρος των επιχειρήσεων, σε βάρος της απασχόλησης, σε βάρος του εισοδήματος. Το πληρώνουμε αυτό ως οικονομία και ως πολίτες και οφείλουμε το καταλάβουμε.

Δεν έχουμε το δικαίωμα, ως πολιτικό σύστημα, να προκαλούμε τέτοιο πρόβλημα στην ελληνική οικονομία, στην ελληνική επιχείρηση, στο ελληνικό νοικοκυριό. Δεν έχουμε αυτό το δικαίωμα. Δηλαδή υπάρχει ένα πρόβλημα πολιτικού και δημοσίου ήθους, πέρα από το ζήτημα της πολιτικής ευθύνης. Καμία σκοπιμότητα δεν μπορεί να επικρατήσει. Κανείς δεν μπορεί να σκέφτεται ότι θα εφαρμόσει την πολιτική που εφαρμόζουμε αρκεί να είναι αυτός Πρωθυπουργός ή Υπουργός.

Και να σας μιλήσω και λίγο εξομολογητικά; Θα μπορούσα και εγώ να έχω σκεφτεί με υστεροβουλία και να έχω βάλει, όπως λέει ο ποιητής, τα προσόντα μου στον τόκο. Αλλά όποιος βάζει τα προσόντα του στον τόκο, χάνει το κεφάλαιο της ιστορίας. Αυτό ας το σκεφτούν όλοι και πρωτίστως αυτοί που έχουν τη θεσμική θέση που τους επιβάλλει να το σκεφτούν αυτό.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κουβαλάμε ένα πολύ μεγάλο βάρος και ξέρω πώς νιώθετε η καθεμιά και ο καθένας από σας, και δεν απευθύνομαι μόνον στους συναδέλφους μου και φίλους μου του ΠΑΣΟΚ. Απευθύνομαι σε όλους τους Βουλευτές όλων των Κομμάτων.

Τώρα πρέπει να αντέξουμε, και αυτό είναι το στοίχημα του αντιπροσωπευτικού συστήματος. Πρέπει να διασταυρωθεί ξανά η αίσθηση του γενικού συμφέροντος με την αίσθηση του ατομικού και οικογενειακού συμφέροντος.

Μπορούμε να περάσουμε τη δυσκολία αυτή. Έχουμε όλα τα προσόντα ως τόπος, όλα τα συγκριτικά πλεονεκτήματα. Είναι πραγματικά κρίμα, κρίμα από τον Θεό της Ελλάδος, να μην ανταπεξέλθουμε και να μην πετύχουμε.

Λοιπόν, ας πάρουμε αυτή την υπόθεση και προσωπικά και συλλογικά στα χέρια μας. Μπορούμε να κάνουμε τις κινήσεις γρήγορα. Χρειαζόμαστε στοιχειώδη χρόνο για να κάνουμε τις αναγκαίες κινήσεις, σταθεροποίησης, βελτίωσης, διαπραγμάτευσης, παρουσίασης μιας ολοκληρωμένης λύσης. Και εκεί σας θυμίζω για πολλοστή φορά ότι εγώ είχα εισηγηθεί και τον Μάιο του 2010 να ψηφιστεί το πρώτο Μνημόνιο με 180 ψήφους.

Νομίζω ότι δεν θα βρεθούμε τη φορά αυτή στη θέση να συζητούμε για αριθμούς, γιατί θα το έχουμε διαπραγματευθεί μαζί και θα είναι αυτονόητη και δεδομένη η υπερψήφιση από ευρύτατη πλειοψηφία.

Ελπίζω λοιπόν, έτσι ομαλά και φυσιολογικά να εξελιχθούν τα πράγματα και να έχουμε όλοι αρθεί στο ύψος των περιστάσεων.

Ευχαριστώ».

 

Συζήτηση επί της αρχής των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Οικονομικών “Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2012-2015”

 

Παρέμβαση Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης και Υπουργού Οικονομικών κ. Ευάγγελου Βενιζέλου περί «αντισυνταγματικότητας» του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2012-2015

(αδιόρθωτο απομαγνητοφωνημένο κείμενο για άμεση δημοσιογραφική χρήση)

 

«Κύριε Πρόεδρε.

Το λιγότερο που οφείλει η Βουλή των Ελλήνων και όλος ο πολιτικός κόσμος στον ελληνικό λαό κάτω από τις συνθήκες που ζούμε είναι να είναι ειλικρινής, ευθύς και να μην παρασύρεται σε υποκριτική χρήση του Συντάγματος και του κανονισμού της Βουλής.

Αντιλαμβάνομαι την πολιτική διαφωνία με την πολιτική που ακολουθεί η Κυβέρνηση και που στηρίζει επί της ουσίας με αποχρώσεις ένα μεγάλο μέρος της Αντιπολίτευσης. Το αντιλαμβάνομαι αυτό. Αλλά δεν αντιλαμβάνομαι ένα λεγκαλισμό της Αριστεράς, μια νομικιστική άσκηση, η οποία έχει απλώς και μόνο σκοπό την παρέλκυση της διαδικασίας. Γιατί τα επιχειρήματα επί της ουσίας κρίνονται δημοκρατικά κρίνονται κατά πλειοψηφία.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σας έχω μιλήσει για τον τρόπο με τον οποίο ανέλαβα τα καθήκοντά μου και είπα, όταν παρουσίασα τα μέτρα στον ελληνικό λαό, ότι ανέλαβα την ευθύνη να εισηγηθώ τόσο σκληρά και σε μεγάλο βαθμό άδικα μέτρα, πριν κλείσω καλά–καλά μια εβδομάδα στη θέση μου στο Υπουργείο Οικονομικών, γιατί έχω πλήρη συνείδηση της πραγματικότητας, πλήρη συνείδηση των κινδύνων για τον απλό Έλληνα πολίτη και το επίπεδο της ζωής του και για τη χώρα συνολικά και επειδή πρέπει να σταθεροποιήσουμε την κατάσταση, προκειμένου αμέσως μετά σε σύντομο χρονικό διάστημα με εντατικές ενέργειες όλοι μαζί να βελτιώσουμε την κατάσταση αυτή. Αλλά πρέπει πρώτα να υπάρχουμε δημοσιονομικά για να μπορέσουμε να βελτιώσουμε την κατάσταση.

Το πρόβλημα της χώρας δεν είναι συνταγματικό, δεν είναι νομικό. Το πρόβλημα της χώρας είναι βαθιά ηθικό, κοινωνικό, αναπτυξιακό. Πρέπει να ξαναοργανώσουμε την χώρα. Πρέπει να της ξαναδώσουμε τον κοινωνικό της ιστό, την ελπίδα της, την προοπτική της, την αυτοπεποίθησή της, την αξιοπρέπειά της. Αυτό είναι συνταγματική επιταγή.

Αυτό απορρέει από τις θεμελιώδεις διατάξεις και αρχές ενός σύγχρονου δημοκρατικού κοινοβουλευτικού πολιτεύματος. Αυτό επιβάλλει το Σύνταγμά μας.

Είναι δε κρίμα η εξ αριστερών Αντιπολίτευση, η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ να έρχεται για να διαμαρτυρηθεί όταν η Κυβέρνηση με τη νομοθετική της πρωτοβουλία αυτή, να κυρωθεί δια νόμου το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα Δημοσιονομικής Στρατηγικής, έρχεται και ενισχύει τις δημοσιονομικές αρμοδιότητες του Κοινοβουλίου. Διότι οι ελάχιστες συνταγματικά κατοχυρωμένες δημοσιονομικές αρμοδιότητες της Βουλής, είναι η ψήφιση του προϋπολογισμού σε ετήσια βάση κατά το άρθρο 79 του Συντάγματος και η παρακολούθηση της εκτέλεσης του προϋπολογισμού με βάση τις πιο πρόσφατες τροποποιήσεις του Συντάγματος και του Κανονισμού.

Έχει έρθει ένας απλός τυπικός νόμος για τη δημοσιονομική διαχείριση και έχει προβλέψει τους πολυετείς προϋπολογισμούς, δηλαδή το μεσοπρόθεσμο σχέδιο, το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα που είναι προσχέδια και προβολές των μελλοντικών προϋπολογισμών, που θα εισαχθούν στη Βουλή και θα ψηφιστούν από αυτήν, σύμφωνα με το άρθρο 79.

Και πώς λειτουργεί ο κοινοβουλευτικός κύκλος σε σχέση με τον ετήσιο προϋπολογισμό; Τι γίνεται όταν οι εκλογές έπονται της ημερομηνίας ψήφισης του ετήσιου προϋπολογισμού; Η προηγούμενη Βουλή δεν ψηφίζει και η προηγούμενη Κυβέρνηση δεν εισηγείται κρατικό προϋπολογισμό και δεν υπάρχει συνέχεια του κράτους; Δεν υπάρχει θεσμική σοβαρότητα ώστε να έχουμε και εξωτερική αξιοπιστία ως χώρα; Και δεν πρέπει να έχουμε καθαρούς λογαριασμούς με τους πολίτες που είναι η πατρίδα μας, γιατί οι άνθρωποί μας είναι η πατρίδα μας;

Δεν υπάρχει λοιπόν κανένα πρόβλημα σε σχέση με το άρθρο 79 το τεκμήριο αρμοδιότητας για όσα θέματα δεν ρυθμίζονται ρητά στο Σύνταγμα σε ένα δημοκρατικό κοινοβουλευτικό πολίτευμα, ανήκει στη Βουλή. Για ό,τι δεν προβλέπεται ρητά και είναι νέου τύπου διαδικασία, η αρμοδιότητα ανήκει στη Βουλή, που έχει το κατάλοιπο της αρμοδιότητας, το τεκμήριο της αρμοδιότητας.

Αλλά δεν αρκεί να έχει κανείς αίσθηση της δημοκρατικής νομιμότητας, πρέπει να έχουμε αίσθηση του δημοκρατικού αν θέλετε πνεύματος που διέπει το Σύνταγμά μας και σε τελευταία ανάλυση κυρίες και κύριοι συνάδελφοι ας πούμε τα πράγματα με το όνομά τους.

Τι θέλετε να συμβεί; Θέλετε να μην ψηφιστεί εμπρόθεσμα στο πλαίσιο της πολιτικής συμφωνίας με τους εταίρους και δανειστές μας το Μεσοπρόθεσμο και ο Εφαρμοστικός Νόμος; Να περάσει άπρακτη η 30ή Ιουνίου, μα πάμε χωρίς τους νόμους στη συνεδρίαση του Eurogroup την Κυριακή 3 Ιουλίου; Να μην πάρει την έγκριση του Eurogroup η καταβολή της πέμπτης δόσης; Να μην μπορέσει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο στις 8 Ιουλίου να λάβει τη δική του απόφαση για την εκταμίευση της πέμπτης δόσης και να βρεθούμε με άδειο ταμείο; Το άδειο ταμείο δεν είναι άδειο ταμείο του κράτους. Είναι άδειο ταμείο κάθε νοικοκυριού. Κάθε νοικοκυριού.

Η έλλειψη πολιτικής σοβαρότητας, η έλλειψη πολιτικής ευθύνης και η έλλειψη πολιτικής συναίνεσης κοστίζει και κοστίζει πολύ. Κοστίζει πολιτικά. Κοστίζει θεσμικά. Κοστίζει δημοσιονομικά και κοστίζει και οικονομικά στην τσέπη κάθε πολίτη, γιατί μας αντιμετωπίζουν με δυσπιστία, μας επιβάλλουν ασκήσεις συμμόρφωσης και πειθαρχίας και αυτά όλα επιβαρύνουν το εισόδημα, τον συνταξιούχο, τον άνεργο, την κάθε επιχείρηση, το κάθε νοικοκυριό.

Η έλλειψη σοβαρότητας και συναίνεσης σημαίνει λιγότερα λεφτά για τον πολίτη, λιγότερες δουλειές, λιγότερη ανάπτυξη, καμία προοπτική. Πρέπει να συνέλθουμε και να σοβαρευτούμε επιτέλους.

Με ρωτάει ο κ. Ροντούλης εκ μέρους του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού: τι θα γίνει με τη νέα δανειακή σύμβαση, θα έρθει στη Βουλή και με πόσες ψήφους; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σας έχω πει ποια είναι η στρατηγική, ποιο είναι το εθνικό σχέδιο. Είναι πολύ απλό.

Τώρα ψηφίζουμε τους δύο βασικούς νόμους: Μεσοπρόθεσμο και Εφαρμοστικό. Έχουμε πρόσωπο να εμφανιστούμε στο Eurogroup και στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, να πάρουμε την πέμπτη δόση, να καλύψουμε δανειακές ανάγκες μέχρι τα μέσα Σεπτεμβρίου, και από τώρα έως το αργότερο το τέλος του καλοκαιριού πρέπει να διαπραγματευθούμε σοβαρά το νέο πρόγραμμα με τους εταίρους μας, με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Πρέπει να διασφαλίσουμε τη βιωσιμότητα του δημοσίου χρέους και με τη συμμετοχή των ιδιωτών διεθνώς, γιατί αλλιώς δεν μπαίνει πάτος στο βαρέλι των θυσιών του ελληνικού λαού, που εγώ πρώτος τις ανήγγειλα και τις κατήγγειλα, διότι πρέπει να φτιάξουμε το ταχύτερο το εθνικό φορολογικό σύστημα που με τους ίδιους στόχους γενικά, με τους ίδιους αριθμητικούς στόχους θα κάνει τη δίκαιη εσωτερική κατανομή με αναπτυξιακή και κοινωνική ευαισθησία και προοπτική και με συναίνεση και με σύμπραξη όλων.

Πρέπει λοιπόν να σταθεροποιηθούμε, να πάρουμε την πέμπτη δόση και να μπούμε στη διαπραγμάτευση για το νέο πρόγραμμα. Να η επαναδιαπραγμάτευση, είναι μπροστά μας. Μας καλούν σε επαναδιαπραγμάτευση.

Και εγώ καλώ την Αντιπολίτευση, τη Νέα Δημοκρατία και όλα τα άλλα κόμματα. Ελάτε να διαπραγματευθούμε μαζί. Και αφού διαπραγματευθούμε μαζί, θα έχουμε και καλύτερο αποτέλεσμα γιατί θα έχουμε μεγαλύτερη εθνική ισχύ.

Και το αποτέλεσμα αυτού του προγράμματος, που θα περιλαμβάνει και το νέο εθνικό φορολογικό σύστημα και τα αναπτυξιακά μέτρα που ούτως ή άλλως έχουν γίνει αντιληπτά από τους φίλους μας έξω ότι πρέπει να προωθηθούν, ετοιμάζεται μνημόνιο ανάπτυξης, γιατί αντιλαμβάνονται ότι με ύφεση, χωρίς θετικούς ρυθμούς δεν πετυχαίνουμε στόχους και βιωσιμότητα.

Όλα αυτά μαζί συγκροτούν το νέο πρόγραμμα και το νέο πρόγραμμα πρέπει να έρθει στη Βουλή πράγματι υπό συνθήκες ευρυτάτης συναίνεσης, γιατί αλλιώς παίζουμε «εν ου παικτοίς» εδώ. Κάποιοι είναι τα θύματα της συγκυρίας και αναλαμβάνουν το κόστος προκειμένου οι άλλοι αζημίως να ασκούν κριτική παίζοντας με την ιστορία και την προοπτική του τόπου αυτού.

Δεν είναι το νομοσχέδιο αντισυνταγματικό. Αντισυνταγματικό είναι ό,τι συνιστά έλλειψη ευθύνης και πατριωτισμού. Εγώ λοιπόν προβάλλω ένσταση αντισυνταγματικότητας στη στάση του ΣΥΡΙΖΑ».

 

Ανακοίνωση για το ειδικό ελάχιστο τέλος άσκησης ελευθέρου επαγγέλματος

 

Με αφορμή σχετικές ερωτήσεις δημοσιογράφων, από το Γραφείο Τύπου του Υπουργείου Οικονομικών γνωστοποιούνται τα εξής:

Όπως ανακοίνωσε ο Υπουργός Οικονομικών, κ. Ευάγγελος Βενιζέλος, προκειμένου να καλυφθεί το κενό των 600 εκατομμυρίων που δημιουργήθηκε για το έτος 2011 λόγω της διατήρησης του συστήματος της επιστροφής φόρου μέσω αποδείξεων και προκειμένου να καταστεί ρεαλιστικός και πειστικός ο στόχος της είσπραξης του ειδικού ελαχίστου τέλους άσκησης ελευθέρου επαγγέλματος, το οποίο ίσχυε ούτως ή άλλως από 1-1-2011, προβλέφθηκε ειδικά για φέτος χαμηλότερο ύψος του τέλους αυτού στα 300 ευρώ. Στην παρ. 6 το σχέδιο που μοιράστηκε την Παρασκευή στα κόμματα, έλεγε ότι το τέλος ισχύει από το 2011. Άρα θα ήταν από 400 ευρώ μέχρι 500 ευρώ όπως τα επόμενα χρόνια.

Έτσι θα συγκεντρωθούν 300 εκατομμύρια, ενώ τα υπόλοιπα 300 συγκεντρώνονται από πρόσθετες περικοπές στις δημόσιες δαπάνες του έτους 2011.

 

Συζήτηση επί της αρχής των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Οικονομικών “Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2012-2015”

 

Παρέμβαση Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης και Υπουργού Οικονομικών κ. Ευάγγελου Βενιζέλου μετά την τοποθέτηση του Προέδρου του ΛΑ.Ο.Σ.  κ. Γ. Καρατζαφέρη

(αδιόρθωτο απομαγνητοφωνημένο κείμενο για άμεση δημοσιογραφική χρήση)

 

«Κύριε Πρόεδρε του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού, πιστεύω βαθιά ότι κάθε βουλευτής είτε ανήκει στο κόμμα της πλειοψηφίας είτε ανήκει στα κόμματα της Αντιπολίτευσης, έχει τον ίδιο πατριωτισμό και την ίδια αίσθηση ευθύνης με αυτή που εμείς, τα μέλη της Κυβέρνησης.

Όπως ακριβώς νιώθω εγώ που χειρίζομαι αυτή τη στιγμή επί του πεδίου τα ζητήματα αυτά, ο Πρωθυπουργός πρωτίστως που διαπραγματεύεται στο υψηλότερο επίπεδο και όλοι εμείς τα μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου, την ίδια αίσθηση έχει ή πρέπει να έχει και ο κάθε βουλευτής.

Δεν χρειάζεται ούτε παροτρύνσεις, ούτε προστασία, ούτε υποδείξεις, έχει συνείδηση, αίσθηση της πραγματικότητας, κουβαλάει –γιατί κουβαλάμε όλοι- ένα Σταυρό δημοκρατικής, πολιτικής και ιστορικής ευθύνης, και πρέπει αν μη τι άλλο να έχουμε την αίσθηση της εθνικής συνοχής και αλληλεγγύης, που πρέπει να μας εμπνέει και να μας καθοδηγεί υπό τις περιστάσεις αυτές.

Έρχομαι όμως στο ουσιαστικό σας θέμα: Με πόσες ψήφους θα ψηφιστεί το Μεσοπρόθεσμο και μεθαύριο ο Εφαρμοστικός Νόμος. Πρόκειται για τυπικούς νόμους του κράτους. Θα ψηφιστούν με τη συνήθη πλειοψηφία. Η συνήθης πλειοψηφία είναι το ελάχιστο. Πρέπει να εμφανιστούμε με ψηφισμένους τους νόμους.

Δεν είπε κανείς ότι δεν πρέπει οι νόμοι να ψηφιστούν με 180 ή 200 ψήφους, μακάρι να ψηφιστούν με 181, με 191, με 215 ψήφους. Μακάρι να αποτυπωθεί η ευρυτάτη πλειοψηφία των Κομμάτων, που πιστεύουν στην ευρωπαϊκή ταυτότητα και ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας. Η ευρυτάτη πλειοψηφία των Κομμάτων που θεωρεί ότι η ένταξη στο ευρώ, είναι κεκτημένο και θώρακας προστασίας για το εισόδημα και τις περιουσίες των Ελλήνων.

Δεν θέλουμε να ψηφίσουμε μόνο με τους 155 βουλευτές του ΠΑΣΟΚ. Πρέπει να ψηφιστεί ο νόμος. Ελάτε λοιπόν να στείλουμε το μήνυμα της ενότητας, της συναίνεσης και της ισχυρής διαπραγματευτικής φωνής. Ελάτε να ψηφίσουμε! Μακάρι να βγούμε από την ψηφοφορία με τουλάχιστον 180 ψήφους.

Άρα, δεν με φέρνετε σε δύσκολη θέση με το ερώτημά σας, το αντιστρέφω. Και σας λέω: όπως ακριβώς κάνατε με αίσθημα ευθύνης ως υπεύθυνος πολιτικός ηγέτης το Μάιο του 2010, το ίδιο είμαι βέβαιος πως θα κάνετε και τώρα και κάθε φορά που θα χρειαστεί. Και όταν το κάνετε εσείς, που είστε ο Αρχηγός Κόμματος της ελάσσονος Αντιπολίτευσης ή άλλα κόμματα της ελάσσονος Αντιπολίτευσης, πώς δεν θα το κάνει ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, που ξέρει ποια είναι η κατάσταση στην Ευρώπη και την αντιμετωπίζει προσωπικά και άμεσα; Να, απλά ερωτήματα ευθύνης και κοινής λογικής.

Ο κόσμος αγωνιά. Ο κόσμος πονάει, αλλά καταλαβαίνει κιόλας».

 

Παρέμβαση Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης και Υπουργού Οικονομικών κ. Ευάγγελου Βενιζέλου περί «αντισυνταγματικότητας» του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2012-2015

(αδιόρθωτο απομαγνητοφωνημένο κείμενο για άμεση δημοσιογραφική χρήση)

 

«Κύριε Πρόεδρε.

Το λιγότερο που οφείλει η Βουλή των Ελλήνων και όλος ο πολιτικός κόσμος στον ελληνικό λαό κάτω από τις συνθήκες που ζούμε είναι να είναι ειλικρινής, ευθύς και να μην παρασύρεται σε υποκριτική κρίση του Συντάγματος και του κανονισμού της Βουλής.

Αντιλαμβάνομαι την πολιτική διαφωνία με την πολιτική που ακολουθεί η Κυβέρνηση και που στηρίζει επί της ουσίας με αποχρώσεις ένα μεγάλο μέρος της Αντιπολίτευσης. Το αντιλαμβάνομαι αυτό. Αλλά δεν αντιλαμβάνομαι ένα λεγκαλισμό της Αριστεράς, μια νομικιστική άσκηση, η οποία έχει απλώς και μόνο σκοπό την παρέλκυση της διαδικασίας. Γιατί τα επιχειρήματα επί της ουσίας κρίνονται δημοκρατικά κρίνονται κατά πλειοψηφία.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σας έχω μιλήσει για τον τρόπο με τον οποίο ανέλαβα τα καθήκοντά μου και είπα, όταν παρουσίασα τα μέτρα στον ελληνικό λαό, ότι ανέλαβα την ευθύνη να εισηγηθώ τόσο σκληρά και σε μεγάλο βαθμό άδικα μέτρα, πριν κλείσω καλά–καλά μια εβδομάδα στη θέση μου στο Υπουργείο Οικονομικών, γιατί έχω πλήρη συνείδηση της πραγματικότητας, πλήρη συνείδηση των κινδύνων για τον απλό Έλληνα πολίτη και το επίπεδο της ζωής του και για τη χώρα συνολικά και επειδή πρέπει να σταθεροποιήσουμε την κατάσταση, προκειμένου αμέσως μετά σε σύντομο χρονικό διάστημα με εντατικές ενέργειες όλοι μαζί να βελτιώσουμε την κατάσταση αυτή. Αλλά πρέπει πρώτα να υπάρχουμε δημοσιονομικά για να μπορέσουμε να βελτιώσουμε την κατάσταση.

Το πρόβλημα της χώρας δεν είναι συνταγματικό, δεν είναι νομικό. Το πρόβλημα της χώρας είναι βαθιά ηθικό, κοινωνικό, αναπτυξιακό. Πρέπει να ξαναοργανώσουμε την χώρα. Πρέπει να της ξαναδώσουμε τον κοινωνικό της ιστό, την ελπίδα της, την προοπτική της, την αυτοπεποίθησή της, την αξιοπρέπειά της. Αυτό είναι συνταγματική επιταγή.

Αυτό απορρέει από τις θεμελιώδεις διατάξεις και αρχές ενός σύγχρονου δημοκρατικού κοινοβουλευτικού πολιτεύματος. Αυτό επιβάλλει το Σύνταγμά μας.

Είναι δε κρίμα η εξ αριστερών Αντιπολίτευση, η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ να έρχεται για να διαμαρτυρηθεί όταν η Κυβέρνηση με τη νομοθετική της πρωτοβουλία αυτή, να κυρωθεί δια νόμου το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα Δημοσιονομικής Στρατηγικής, έρχεται και ενισχύει τις δημοσιονομικές αρμοδιότητες του Κοινοβουλίου. Διότι οι ελάχιστες συνταγματικά κατοχυρωμένες δημοσιονομικές αρμοδιότητες της Βουλής, είναι η ψήφιση του προϋπολογισμού σε ετήσια βάση κατά το άρθρο 79 του Συντάγματος και η παρακολούθηση της εκτέλεσης του προϋπολογισμού με βάση τις πιο πρόσφατες τροποποιήσεις του Συντάγματος και του Κανονισμού.

Έχει έρθει ένας απλός τυπικός νόμος για τη δημοσιονομική διαχείριση και έχει προβλέψει τους πολυετείς προϋπολογισμούς, δηλαδή το μεσοπρόθεσμο σχέδιο, το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα που είναι προσχέδια και προβολές των μελλοντικών προϋπολογισμών, που θα εισαχθούν στη Βουλή και θα ψηφιστούν από αυτήν, σύμφωνα με το άρθρο 79.

Και πώς λειτουργεί ο κοινοβουλευτικός κύκλος σε σχέση με τον ετήσιο προϋπολογισμό; Τι γίνεται όταν οι εκλογές έπονται της ημερομηνίας ψήφισης του ετήσιου προϋπολογισμού; Η προηγούμενη Βουλή δεν ψηφίζει και η προηγούμενη Κυβέρνηση δεν εισηγείται κρατικό προϋπολογισμό και δεν υπάρχει συνέχεια του κράτους; Δεν υπάρχει θεσμική σοβαρότητα ώστε να έχουμε και εξωτερική αξιοπιστία ως χώρα; Και δεν πρέπει να έχουμε καθαρούς λογαριασμούς με τους πολίτες που είναι η πατρίδα μας, γιατί οι άνθρωποί μας είναι η πατρίδα μας;

Δεν υπάρχει λοιπόν κανένα πρόβλημα σε σχέση με το άρθρο 79 το τεκμήριο αρμοδιότητας για όσα θέματα δεν ρυθμίζονται ρητά στο Σύνταγμα σε ένα δημοκρατικό κοινοβουλευτικό πολίτευμα, ανήκει στη Βουλή. Για ό,τι δεν προβλέπεται ρητά και είναι νέου τύπου διαδικασία, η αρμοδιότητα ανήκει στη Βουλή, που έχει το κατάλοιπο της αρμοδιότητας, το τεκμήριο της αρμοδιότητας.

Αλλά δεν αρκεί να έχει κανείς αίσθηση της δημοκρατικής νομιμότητας, πρέπει να έχουμε αίσθηση του δημοκρατικού αν θέλετε πνεύματος που διέπει το Σύνταγμά μας και σε τελευταία ανάλυση κυρίες και κύριοι συνάδελφοι ας πούμε τα πράγματα με το όνομά τους.

Τι θέλετε να συμβεί; Θέλετε να μην ψηφιστεί εμπρόθεσμα στο πλαίσιο της πολιτικής συμφωνίας με τους εταίρους και δανειστές μας το Μεσοπρόθεσμο και ο Εφαρμοστικός Νόμος; Να περάσει άπρακτη η 30ή Ιουνίου, μα πάμε χωρίς τους νόμους στη συνεδρίαση του Eurogroup την Κυριακή 3 Ιουλίου; Να μην πάρει την έγκριση του Eurogroup η καταβολή της πέμπτης δόσης; Να μην μπορέσει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο στις 8 Ιουλίου να λάβει τη δική του απόφαση για την εκταμίευση της πέμπτης δόσης και να βρεθούμε με άδειο ταμείο; Το άδειο ταμείο δεν είναι άδειο ταμείο του κράτους. Είναι άδειο ταμείο κάθε νοικοκυριού. Κάθε νοικοκυριού.

Η έλλειψη πολιτικής σοβαρότητας, η έλλειψη πολιτικής ευθύνης και η έλλειψη πολιτικής συναίνεσης κοστίζει και κοστίζει πολύ. Κοστίζει πολιτικά. Κοστίζει θεσμικά. Κοστίζει δημοσιονομικά και κοστίζει και οικονομικά στην τσέπη κάθε πολίτη, γιατί μας αντιμετωπίζουν με δυσπιστία, μας επιβάλλουν ασκήσεις συμμόρφωσης και πειθαρχίας και αυτά όλα επιβαρύνουν το εισόδημα, τον συνταξιούχο, τον άνεργο, την κάθε επιχείρηση, το κάθε νοικοκυριό.

Η έλλειψη σοβαρότητας και συναίνεσης σημαίνει λιγότερα λεφτά για τον πολίτη, λιγότερες δουλειές, λιγότερη ανάπτυξη, καμία προοπτική. Πρέπει να συνέλθουμε και να σοβαρευτούμε επιτέλους.

Με ρωτάει ο κ. Ροντούλης εκ μέρους του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού: τι θα γίνει με τη νέα δανειακή σύμβαση, θα έρθει στη Βουλή και με πόσες ψήφους; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σας έχω πει ποια είναι η στρατηγική, ποιο είναι το εθνικό σχέδιο. Είναι πολύ απλό.

Τώρα ψηφίζουμε τους δύο βασικούς νόμους: Μεσοπρόθεσμο και Εφαρμοστικό. Έχουμε πρόσωπο να εμφανιστούμε στο Eurogroup και στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, να πάρουμε την πέμπτη δόση, να καλύψουμε δανειακές ανάγκες μέχρι τα μέσα Σεπτεμβρίου, και από τώρα έως το αργότερο το τέλος του καλοκαιριού πρέπει να διαπραγματευθούμε σοβαρά το νέο πρόγραμμα με τους εταίρους μας, με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Πρέπει να διασφαλίσουμε τη βιωσιμότητα του δημοσίου χρέους και με τη συμμετοχή των ιδιωτών διεθνώς, γιατί αλλιώς δεν μπαίνει πάτος στο βαρέλι των θυσιών του ελληνικού λαού, που εγώ πρώτος τις ανήγγειλα και τις κατήγγειλα, διότι πρέπει να φτιάξουμε το ταχύτερο το εθνικό φορολογικό σύστημα που με τους ίδιους στόχους γενικά, με τους ίδιους αριθμητικούς στόχους θα κάνει τη δίκαιη εσωτερική κατανομή με αναπτυξιακή και κοινωνική ευαισθησία και προοπτική και με συναίνεση και με σύμπραξη όλων.

Πρέπει λοιπόν να σταθεροποιηθούμε, να πάρουμε την πέμπτη δόση και να μπούμε στη διαπραγμάτευση για το νέο πρόγραμμα. Να η επαναδιαπραγμάτευση, είναι μπροστά μας. Μας καλούν σε επαναδιαπραγμάτευση.

Και εγώ καλώ την Αντιπολίτευση, τη Νέα Δημοκρατία και όλα τα άλλα κόμματα. Ελάτε να διαπραγματευθούμε μαζί. Και αφού διαπραγματευθούμε μαζί, θα έχουμε και καλύτερο αποτέλεσμα γιατί θα έχουμε μεγαλύτερη εθνική ισχύ.

Και το αποτέλεσμα αυτού του προγράμματος, που θα περιλαμβάνει και το νέο εθνικό φορολογικό σύστημα και τα αναπτυξιακά μέτρα που ούτως ή άλλως έχουν γίνει αντιληπτά από τους φίλους μας έξω ότι πρέπει να προωθηθούν, ετοιμάζεται μνημόνιο ανάπτυξης, γιατί αντιλαμβάνονται ότι με ύφεση, χωρίς θετικούς ρυθμούς δεν πετυχαίνουμε στόχους και βιωσιμότητα.

Όλα αυτά μαζί συγκροτούν το νέο πρόγραμμα και το νέο πρόγραμμα πρέπει να έρθει στη Βουλή πράγματι υπό συνθήκες ευρυτάτης συναίνεσης, γιατί αλλιώς παίζουμε «εν ου παικτοίς» εδώ. Κάποιοι είναι τα θύματα της συγκυρίας και αναλαμβάνουν το κόστος προκειμένου οι άλλοι αζημίως να ασκούν κριτική παίζοντας με την ιστορία και την προοπτική του τόπου αυτού.

Δεν είναι το νομοσχέδιο αντισυνταγματικό. Αντισυνταγματικό είναι ό,τι συνιστά έλλειψη ευθύνης και πατριωτισμού. Εγώ λοιπόν προβάλλω ένσταση αντισυνταγματικότητας στη στάση του ΣΥΡΙΖΑ».

 

Ο Γ. Παπανδρέου τονίζει στη χθεσινή του ομιλία στη Βουλή ότι «με την υπερψήφιση του μεσοπρόθεσμου και του εφαρμοστικού νόμου θα κλείσει μια περίοδος αβεβαιότητας για όλους τους Έλληνες και θα ανοίξει ένα νέο κεφάλαιο χωρίς τις εξωτερικές πιέσεις από τις αγορές», η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επεξεργάζεται σχέδιο για την άμεση εκταμίευση κοινοτικών πόρων ύψους 1 δισ. για τη χρηματοδότηση προγραμμάτων του ΕΣΠΑ αλλά και την αύξηση ως τα 5 δισ. του δανείου των 2 δισ. από την ΕΤΕπ (ΝΑΥΤΜΠΟΡΙΚΗ, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ), ο Γ. Παπανδρέου με επιστολή του προς τον José Manuel Barroso ζητά τη μείωση της ελληνικής συμμετοχής στα κοινοτικά προγράμματα και την απελευθέρωση προγραμμάτων του ΕΣΠΑ (ΝΕΑ) ο Nicolas Sarcozy επιβεβαιώνει χθες ότι υπάρχει συμφωνία με τα γαλλικά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα για τη συμμετοχή τους στη νέα στήριξη της Ελλάδας και χαρακτηρίζει «τρέλα» μια έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ, η χώρα βρίσκεται σε απεργιακό κλοιό από σήμερα με τη ΓΣΕΕ και την ΑΔΕΔΥ να οργανώνουν 48ωρη πανελλαδική απεργία με αίτημα την αποτροπή της ψήφισης του μεσοπρόθεσμου ενώ το σύνολο του Τύπου συνεχίζει να «αποτιμά» τις απώλειες που προκύπτουν από τα νέα μέτρα για μισθωτούς, συνταξιούχους και ελεύθερους επαγγελματίες.

Σημεία

Για τα ΝΕΑ η πρόθεση των κοινοτικών οργάνων να απελευθερώσουν πόρους που πλησιάζουν τα 15 δισ. ευρώ με πολύ χαμηλή συμβολή του κρατικού προϋπολογισμού αποτελεί «μάννα εξ ουρανού» για την ελληνική οικονομία. «Συνιστά», όπως διαβάζουμε στο κύριο άρθρο της εφημερίδας, «την τελευταία ευκαιρία να πάρει μπροστά η αναπτυξιακή μηχανή, η οποία θα δώσει στην οικονομία την ώθηση που χρειάζεται για να επιβιώσει. Αρκεί μόνο να ληφθούν υπόψη οι θέσεις εργασίας που θα δημιουργηθούν για να αναδειχθεί η αξία της κατεπείγουσας αξιοποίησης της νέας δυνατότητας».

 

Ο Συνήγορος του Καταναλωτή κρίνει καταχρηστικούς τους όρους με τους οποίους επιβάλλονται «έξοδα καθυστέρησης» από τις τράπεζες και παράνομες τις χρεώσεις πέραν των τόκων υπερημερίας, ζητώντας την παρέμβαση της Επιτροπής Ανταγωνισμού, της ΤτΕ, της Ένωσης Ελληνικών Τραπεζών και της Γενικής Γραμματείας Καταναλωτή. Το κύριο άρθρο της ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ σημειώνει ότι δεν είναι η πρώτη φορά που οι τράπεζες καταφεύγουν σε παρόμοιες μεθόδους, οι οποίες έχουν απορριφθεί και με δικαστικές αποφάσεις, ενώ εφευρίσκουν συνεχώς τρόπους για να ξεπερνούν τις αποφάσεις αυτές βρίσκοντας τώρα τη μέθοδο των πρόσθετων χρεώσεων. Και επισημαίνει: «η μέθοδος αυτή πρέπει να σταματήσει εν τη γενέσει της (…) οι επιχειρήσεις αυτές δεν είναι δα από τις πλέον πληττόμενες από την κρίση. Άλλωστε το κράτος έχει φροντίσει να τις ενισχύσει πολλαπλώς με χρήματα των φορολογούμενων. Γι αυτό είναι απαράδεκτο να καταφεύγουν σε τέτοιες μεθόδους, που μαρτυρούν παντελή έλλειψη κοινωνικής ευθύνης».

Η παρουσία των ξένων σοσιαλιστικών ηγετών στη Σύνοδο της Σοσιαλιστικής Διεθνούς που συνεδριάζει στην Αθήνα (1-2 Ιουλίου), αναμένεται να συνοδευτεί από ένα μήνυμα στήριξης των προσπαθειών που κάνει η κυβέρνηση, όπως άλλωστε είχε συμβεί και κατά τη Σύνοδο των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών τον περασμένο Μάρτιο στην Αθήνα, αναφέρουν τα ΝΕΑ. Στη Σύνοδο θα παρευρεθούν μεταξύ άλλων οι: Martin Schulz επικεφαλής της Συμμαχίας των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, o Poul Nyrup Rasmussen πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος, η Ségolène Royal υποψήφια για το χρίσμα του γαλλικού Σοσιαλιστικού Κόμματος, ο Eero Heinäluoma νέος πρόεδρος του φινλανδικού Κοινοβουλίου και ο Kemal Kılıçdaroğlu αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης στην Τουρκία.

Επιμέλεια κειμένου: Πέγκυ Ζαγορίτη

 

την σύγκλιση του πολιτικού συμβουλίου της Δημοκρατικής Συμμαχίας για την θετική ή αρνητική στάση στο μεσοπρόθεσμο απο την κεντρική επιτροπή η Ντόρα Μπακογιάννη.

 

100 σχολεία για την δημιουργικότητα και καινοτομικότητα των εκπαιδευτικών και μαθητών απο το Υπουργρείο Παιδείας με τη συμμετοχή στη βράυευση ενός Δημοτικού απο το Ρύσιο Θεσ/νίκης

 
Ερωτηματολόγιο

Συμπληρώστε τα δύο μας ερωτηματολόγια:
ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ-1
και
ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ-2

Links

Μενέλαος Τριανταφύλλου
Προφίλ στο Facebook

Ηφαιστος Group
ΑΜΕΑ Δυτικών Συνοικιών Θεσσαλονίκης

Menelaos Blog
Ανακοινώσεις - Αρθρα

Mobile Alarm
Συναγερμοί - Σταθερή & Κινητή Τηλεφωνία

Youtube
Οπτικοακουστικό υλικό απο εκδηλώσεις - συνεντεύξεις - απόψεις

TerraBalcan
Το Ελληνικό portal των Βαλκανίων

Το πηγάδι (Blog)
Θαυμαστή μεγάλη πόλη

Πρόσφατα Άρθρα